شناخت رابطه مهارت خودتحولی بر امید به تحصیل دانش آموزان

پژوهش حاضر با هدف شناخت رابطه مهارت خودتحولی با امید به تحصیل دانش آموزان انجام شد. امید به تحصیل از عوامل مهم موثر بر مشارکت آموزشی، انگیزش یادگیری، استمرار فعالیت های تحصیلی و دستیابی به اهداف آموزشی است و مهارت خودتحولی نیز به توانایی فرد در شناخت ظرفیت های خود، اصلاح الگوهای رفتاری، سازگاری با شرایط جدید و تلاش مستمر برای رشد و پیشرفت اشاره دارد. پژوهش حاضر با رویکرد توصیفی همبستگی انجام شد و جامعه آماری آن را دانش آموزان تشکیل دادند. داده های پژوهش با استفاده از ابزارهای سنجش مهارت خودتحولی و امید به تحصیل گردآوری و با بهره گیری از روش های آماری مناسب تحلیل شد. یافته های پژوهش نشان داد که بین مهارت خودتحولی و امید به تحصیل دانش آموزان رابطه معناداری وجود دارد؛ به این معنا که برخورداری بیشتر از مهارت های مرتبط با خودتحولی می تواند با افزایش امید دانش آموزان نسبت به مسیر تحصیلی و آینده آموزشی آنان همراه باشد. همچنین، مولفه های خودشناسی، هدف گذاری، توانایی سازگاری و تلاش برای بهبود فردی می توانند در شکل گیری نگرش مثبت دانش آموزان نسبت به تحصیل نقش داشته باشند. بر اساس یافته ها، توجه به آموزش و تقویت مهارت های خودتحولی در محیط مدرسه می تواند زمینه مناسبی برای تقویت امید به تحصیل و افزایش مشارکت و پایداری دانش آموزان در فرایند یادگیری فراهم کند.

کلیدواژه ها:

مهارت خودتحولی ، امید به تحصیل ، دانش آموزان ، انگیزش تحصیلی ، خودشناسی ، هدف گذاری ، پیشرفت تحصیلی