رابطه اعتیاد به فضای مجازی با بهزیستی روانشناختی دانش آموزان دوره دوم متوسطه شهرستان ساوه در سال تحصیلی ۱۴۰۵-۱۴۰۴

چکیده :پژوهش حاضر با هدف بررسی رابطه آموزش مبتنی بر فناوری های تعاملی با خود تنظیمی یادگیری دانش آموزان ششم ابتدایی منطقه ۱۴ انجام شد. لذا به لحاظ ماهیت و هدف، کاربردی و از حیث روش توصیفی از نوع همبستگی است. جامعه آماری پژوهش حاضر کلیه ی دانش آموزان پایه ششم مدارس ابتدایی منطقه ۱۴ تهران که در سال تحصیلی ۱۴۰۵-۱۴۰۴ متشکل از ۶۵۳۵ نفر (۳۲۷۰ دختر و ۳۲۶۵ پسر)است را شامل شد. حجم نمونه مورد نظر پژوهش بر اساس جدول کرجسی و مورگان ۳۶۳ نفر است که با استفاده از نمونه گیری طبقه ای انتخاب شدند. ابزار جمع آوری اطلاعات از نوع استاندارد و شامل پرسشنامه ۸ گویه فناوری تعاملی باتیستلی و همکاران (۲۰۱۹) و پرسشنامه ۱۴ گویه ای خودتنظیمی یادگیری بوفارد و همکاران (۱۹۹۵) می شد.روایی ابزار های اندازه گیری توسط استاد راهنما تایید شده است و ضریب آلفای هریک از ابزار های اندازه گیری به ترتیب فناوری تعاملی (۸۴/۰)، خودتنظیمی یادگیری (۸۷/۰) و تجزیه و تحلیل اطلاعات جمع آوری شده بوسیله پرسشنامه در دو سطح توصیفی و استنباطی انجام خواهد شد. در سطح توصیفی از شاخص های آمار توصیفی مانند جداول، توزیع فراوانی، درصدها ،میانگین، انحراف معیار و در سطح استنباطی از ضریب همبستگی ،آزمون T و مدل سازی معادله ساختاری (SEM) استفاده شده است.نتایج پژوهش نشان داد آموزش مبتنی بر فناوری های تعاملی با خودتنظیمی یادگیری دانش آموزان رابطه دارد(۰.۵۱۰=β).

کلیدواژه ها:

کلمات کلیدی: تاب آوری سایبری ، فرهنگ مسئولانه ، امنیت انسانی ، سواد دیجیتال ، مدیریت بحران اطلاعات