اثربخشی درمان شناختی مبتنی تصویرسازی بر مولفه های بهزیستی و انعطاف-پذیری شناختی دانشجویان

چکیدهاین پژوهش باهدف اثربخشی درمان شناختی مبتنی تصویرسازی بر مولفه های بهزیستی و انعطاف پذیری شناختی دانشجویان انجام شد. این مطالعه از نوع پژوهش های تجربی با طرح آزمایشی شبه تجربی و پیش آزمون و پس آزمون با گروه های آزمایش و کنترل بود. جامعه آماری شامل کلیه دانشجویان دختر و پسر مقطع کارشناسی و کارشناسی ارشد دانشگاه آزاد اسلامی واحد در سال تحصیلی ۱۴۰۴ بود که تعداد کلیه آنان ۵ هزار و ۴۶ نفر است. در مطالعه حاضر نیز تعداد ۳۰ نفر از دانشجویان به روش نمونه گیری دردسترس به عنوان نمونه آماری انتخاب شدند و در دو گروه ۱۵ نفره آزمایش و کنترل به صورت تصادفی جایگزین شدند. ابزارهای پژوهش شامل پرسشنامه بهزیستی روانشناختی ریف (۲۰۰۲)، پرسشنامه انعطاف پذیری شناختی دنیس و وندورال (۲۰۱۰) بود و پروتکل درمان شامل ۱۰ جلسه ۶۰ دقیقه ای به صورت گروهی و براساس طرح درمانی هولمز (۲۰۱۹) بود. برای تحلیل داده ها از تحلیل کوواریانس چندمتغیره و یک راهه استفاده شد و نرم افزار آماری مورد استفاده برنامه SPSS نسخه ۲۶ بود. نتایج نشان داد که اجرای مداخله درمان شناختی مبتنی بر تصویرسازی بر روی متغیرهای بهزیستی و انعطاف پذیری شناختی دانشجویان اثر داشته است و مقدار ضریب اتا نیز نشان داد که میزان اثربخشی درمان بر متغیرهای بهزیستی و انعطاف پذیری شناختی دانشجویان مجموعا ۷۶ درصد بوده است.