اثربخشی آموزش مبتنی بر بازی بر انگیزش تحصیلی دانش آموزان پایه پنجم ابتدایی شهر اصفهان

پژوهش حاضر با هدف بررسی اثربخشی آموزش مبتنی بر بازی بر انگیزش تحصیلی دانش آموزان پایه پنجم ابتدایی شهر اصفهان در سال تحصیلی ۱۴۰۵–۱۴۰۴ انجام شد. روش پژوهش شبه آزمایشی با طرح پیش آزمون–پس آزمون همراه با گروه کنترل بود. جامعه آماری شامل تمامی دانش آموزان دختر پایه پنجم ابتدایی شهر اصفهان و نمونه پژوهش ۶۰ نفر از دانش آموزان دبستان دخترانه حضرت زینب(س) در ناحیه دو آموزش و پرورش اصفهان بود که به روش نمونه گیری در دسترس انتخاب شدند. دو کلاس موجود در این مدرسه به طور کامل به عنوان گروه آزمایش (۳۰ نفر) و گروه کنترل (۳۰ نفر) در نظر گرفته شد. گروه آزمایش طی ۲۰ جلسه ۴۵ دقیقه ای آموزش مبتنی بر بازی دریافت کرد، در حالی که گروه کنترل آموزش معمول را ادامه داد. ابزار گردآوری داده ها پرسشنامه انگیزش تحصیلی هارتر بود که در مراحل پیش آزمون و پس آزمون اجرا شد. داده ها با استفاده از آمار توصیفی و تحلیل کوواریانس در نرم افزار SPSS تحلیل شد. نتایج نشان داد آموزش مبتنی بر بازی تاثیر مثبت و معناداری بر افزایش انگیزش تحصیلی دانش آموزان داشته است (۰۵/۰>p) این یافته ها بیانگر نقش موثر رویکردهای بازی محور در تقویت انگیزه یادگیری است.

کلیدواژه ها:

آموزش مبتنی بر بازی ، انگیزش تحصیلی ، دانش آموزان ابتدایی ، آموزش ریاضی.