بررسی رابطه بین کنترل عواطف بر تحریف های شناختی با نقش میانجی مثبت اندیشی کارکنان زن دانشگاه علوم پزشکی زابل

هدف از پژوهش حاضر بررسی رابطه بین کنترل عواطف بر تحریف های شناختی با نقش میانجی مثبت اندیشی کارکنان زن دانشگاه علوم پزشکی زابل بود.روش تحقیق توصیفی-پیمایشی با رویکرد مدل سازی معادلات ساختاری است. در این پژوهش جامعه آماری شامل کلیه کارکنان زن دانشگاه علوم پزشکی زابل با تعداد ۳۸۷ نفر می باشد. با استفاده از روش تعیین حجم نمونه در مدل معادلات ساختاری تعداد ۱۹۵نفر تعیین شد که به روش نمونه گیری تصادفی ساده انتخاب شدند. در این پژوهش ابزار گردآوری داده ها پرسشنامه مثبت اندیشی اینگرام، ویس نیکی (۱۹۸۸) و پرسشنامه کنترل عواطف ویلیامز و چمبلس (۱۹۹۷) و استفاده شد. برای تجزیه و تحلیل داده ها از دو آمار توصیفی و استنباطی استفاده شد. در آمار توصیفی از شاخص هایی همچون میانگین، جداول فراوانی، نمودارها، انحراف معیار، واریانس و در آمار استنباطی از نرم افزارهای SPSS ۲۰ به روش مدل سازی معادلات ساختاری مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت. نتیجه نشان داد که بین کنترل عواطف بر تحریف های شناختی و مثبت اندیشی همبستگی معناداری در سطح ۹۵ درصد وجود دارد.بنابراین چنین استنباط می شود بین کنترل عواطف، تحریف های شناختی و مثبت اندیشی رابطه وجود دارد. کنترل عواطف به افراد کمک می کند تا احساسات خود را به طور سازگارانه تری مدیریت کنند و از تحریف های شناختی جلوگیری کنند.

کلیدواژه ها:

کنترل عواطف ، تحریف های شناختی ، مثبت اندیشی ، نگرش.