اثربخشی مدل شبیه سازی ذهنی بر اضطراب جدایی و جرات ورزی پسران ۵تا۱۲ ساله دارای لکنت زبان

هدف از این پژوهش بررسی اثربخشی مدل شبیه سازی ذهنی بر اضطراب جدایی و جرات ورزی پسران ۵تا۱۲ ساله دارای لکنت زبان بود. روش پژوهش نیمه آزمایشی با طرح پیش آزمون- پس آزمون با یک گروه کنترل و دوره پیگیری سه ماهه بود. جامعه آماری پژوهش شامل تمام کودکان مراجعه کننده به مرکز خدمات روانشناسی و مشاوره توانمندسازان ذهن در سال ۱۴۰۵-۱۴۰۴ بود. تعداد نمونه پژوهش ۳۰ تن از کودکان مذکور بود که به شیوه نمونه گیری هدفمند انتخاب و به صورت تصادفی در دو گروه آزمایش(۱۵) نفر و گروه کنترل(۱۵) نفر با لحاظ ملاک های ورود به پژوهش جایگزین شد. گروه آزمایش ۱۲ جلسه پروتکل آموزشی مبتنی بر شبیه سازی ذهنی هفته ای یک جلسه ۹۰ دقیقه ای گذراندند و گروه کنترل در هیچ جلسه و مداخله ای شرکت ننمودند. هر دو گروه در سه مرحله پژوهش اقدام به تکمیل پرسشنامه های اضطراب جدایی - نسخه والدین هان و دیگران (۲۰۰۳)، پرسشنامه جرات ورزی گمبریل و ریچی(۱۹۷۵) و مقیاس تشخیص شدت لکنت گفتار (کودکان) تقی زاده (۱۳۹۸) نمودند. تجزیه و تحلیل داده ها بوسیله آزمون های توصیفی و تحلیل واریانس با اندازه گیری مکرر به کمک نرم افزار spss ویراست بیست و ششم انجام شد. یافته های این پژوهش نشان داد که مدل شبیه سازی ذهنی در کاهش اضطراب جدایی و افزایش جرات ورزی پسران ۵ تا ۱۲ ساله دارای لکنت زبان اثربخش بوده است. نتایج تحلیل واریانس با اندازه گیری مکرر بیانگر آن بود که اثر زمان بر هر دو متغیر معنادار بوده و میانگین نمرات در مراحل پیش آزمون، پس آزمون و پیگیری تفاوت چشمگیر داشته است؛ به گونه ای که اضطراب جدایی در طول زمان کاهش معنادار و جرات ورزی افزایش معنادار نشان داد. همچنین مقایسه های زوجی حاکی از آن بود که این تغییرات تنها محدود به پس آزمون نبوده و در مرحله پیگیری نیز تداوم یافته است. به طور کلی، می توان نتیجه گرفت که اجرای مدل شبیه سازی ذهنی نه تنها موجب بهبود فوری در وضعیت هیجانی و رفتاری این کودکان شد، بلکه اثرات آن در پیگیری نیز پایدار باقی ماند و حتی در برخی شاخص ها تقویت شد.

کلیدواژه ها:

مدل شبیه سازی ذهنی ، اضطراب جدایی ، جرات ورزی ، لکنت زبان