نقش خودتنظیمی شناختی در پیش بینی عاملیت حرفه ای و ایثار آموزشی معلمان ابتدایی شهرستان قروه

پژوهش حاضر با هدف بررسی نقش خودتنظیمی شناختی در پیش بینی عاملیت حرفه ای و ایثار آموزشی معلمان ابتدایی شهرستان قروه انجام شد. روش پژوهش از نظر هدف کاربردی و از نظر شیوه اجرا توصیفی همبستگی از نوع پژوهش های پیش بین بود. جامعه آماری پژوهش را کلیه معلمان دوره ابتدایی شهرستان قروه در سال تحصیلی ۱۴۰۵-۱۴۰۴ تشکیل دادند که از میان آنان ۲۱۳ نفر با استفاده از روش نمونه گیری طبقه ای نسبتی انتخاب شدند. برای گردآوری داده ها از مقیاس خودتنظیمی شناختی معلمان ماترن و باور (۲۰۱۴)، پرسشنامه عاملیت حرفه ای لی ین، پداسته و باوکال (۲۰۲۴) و مقیاس اقتباسی ایثار آموزشی بر اساس مقیاس رفتارهای جامعه یارانه کاپارا و همکاران (۲۰۰۵) استفاده شد. داده ها با استفاده از شاخص های آمار توصیفی، آزمون شاپیرو ویلک، ضریب همبستگی پیرسون و تحلیل رگرسیون خطی در نرم افزار SPSS نسخه ۲۶ تجزیه وتحلیل شدند. یافته ها نشان داد خودتنظیمی شناختی با عاملیت حرفه ای و ایثار آموزشی معلمان رابطه مثبت و معناداری دارد و می تواند تغییرات هر دو متغیر را به طور معناداری پیش بینی کند. همچنین، قدرت پیش بینی خودتنظیمی شناختی برای ایثار آموزشی اندکی بیشتر از عاملیت حرفه ای بود. بر اساس یافته ها می توان نتیجه گرفت که برخورداری معلمان از توانایی برنامه ریزی، پایش، ارزیابی و تنظیم فرایندهای شناختی می تواند با افزایش کنشگری حرفه ای و آمادگی آنان برای انجام تلاش های داوطلبانه و فراتر از وظایف رسمی در راستای حمایت از یادگیری و رشد دانش آموزان همراه باشد.

کلیدواژه ها:

خودتنظیمی شناختی ، عاملیت حرفه ای ، ایثار آموزشی ، معلمان ابتدایی ، پیش بینی ، شهرستان قروه.