نقش ذهنیت رشد و باورهای معرفت شناختی در پیش بینی نوآوری آموزشی معلمان مدارس ابتدایی چندپایه شهرستان قروه

پژوهش حاضر با هدف بررسی نقش ذهنیت رشد و باورهای معرفت شناختی در پیش بینی نوآوری آموزشی معلمان مدارس ابتدایی چندپایه شهرستان قروه انجام شد. این پژوهش از نظر هدف، کاربردی و از نظر روش، توصیفی از نوع همبستگی بود. جامعه آماری پژوهش شامل کلیه معلمان مدارس ابتدایی چندپایه شهرستان قروه در سال تحصیلی ۱۴۰۵-۱۴۰۴ بود که از میان آنان ۱۱۵ نفر با استفاده از روش نمونه گیری طبقه ای نسبی انتخاب شدند. برای گردآوری داده ها از پرسشنامه نوآوری آموزشی ژانگ و همکاران (۲۰۱۱)، مقیاس ذهنیت رشد دوئک (۱۹۹۹) و پرسشنامه باورهای معرفت شناختی شومر (۱۹۹۰) استفاده شد. داده های گردآوری شده با استفاده از شاخص های آمار توصیفی، ضریب همبستگی پیرسون و تحلیل رگرسیون چندگانه در نرم افزار SPSS نسخه ۲۶ مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت. یافته های پژوهش نشان داد بین ذهنیت رشد و باورهای معرفت شناختی با نوآوری آموزشی معلمان رابطه مثبت و معناداری وجود دارد. همچنین نتایج تحلیل رگرسیون نشان داد که ذهنیت رشد و باورهای معرفت شناختی توانایی پیش بینی معنادار نوآوری آموزشی معلمان مدارس ابتدایی چندپایه را دارند. بر اساس یافته های پژوهش می توان نتیجه گرفت که ویژگی های شناختی و نگرشی معلمان نقش مهمی در شکل گیری رفتارهای نوآورانه آموزشی ایفا می کنند و تقویت ذهنیت رشد و توسعه باورهای معرفت شناختی پویاتر می تواند زمینه ارتقای کیفیت تدریس و بهبود عملکرد آموزشی در مدارس چندپایه را فراهم سازد. توجه به این مولفه ها در برنامه های توانمندسازی حرفه ای معلمان می تواند به افزایش انعطاف پذیری آموزشی و گسترش رویکردهای نوآورانه در محیط های یادگیری چندسطحی کمک کند.

کلیدواژه ها:

نوآوری آموزشی ، ذهنیت رشد ، باورهای معرفت شناختی ، معلمان مدارس چندپایه ، مدارس ابتدایی ، شهرستان قروه.