مروری بر مدیریت کلاس درس: از مفهوم شناسی تا رویکردها، سبک ها و راهبردهای اثربخش

سال انتشار: 1405
نوع سند: مقاله کنفرانسی
زبان: فارسی
مشاهده: 5

فایل این مقاله در 16 صفحه با فرمت PDF قابل دریافت می باشد

استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:

لینک ثابت به این مقاله:

شناسه ملی سند علمی:

CFTP12_2264

تاریخ نمایه سازی: 5 آبان 1405

چکیده مقاله:

مدیریت کلاس درس بدون تردید یکی از پایه ای ترین توانمندی های حرفه ای معلم به شمار می آید و تاثیر چشمگیری بر یادگیری و پیشرفت تحصیلی دانش آموزان دارد. با وجود اقبال روزافزون به شیوه های تدریس نوین و دانش آموزمحور، هنوز هم رویکردهای سنتی بر مدیریت کلاس سایه افکنده اند و بسیاری از معلمان به طور نظام مند با رویکردها، سبک ها و راهبردهای اثربخش در این زمینه آشنا نیستند. این مقاله با هدف مرور فراگیر مبانی نظری، رویکردها، سبک ها و راهبردهای کارآمد مدیریت کلاس درس انجام پذیرفته است. روش پژوهش از نوع مروری-کتابخآن های بوده و داده های آن با تحلیل اسناد و منابع معتبر علمی گردآوری شده است. در این مسیر، پس از تبیین مفهوم، اهمیت و گستره مدیریت کلاس، سه رویکرد اصلی (رفتارگرایانه، شناخت گرایانه و تعامل گرایانه) و سه سبک رایج (مداخله گرا، غیرمداخله گرا و تعامل گرا) مورد کنکاش قرار گرفته و سپس روش های تعاملی جذاب مانند یادگیری مشارکتی، پرسش گری سقراطی، بهره گیری از فناوری های تعاملی، یادگیری تجربی و ایفای نقش و نقشی که این روش ها در درگیرسازی ذهنی دانش آموزان و آسان سازی مدیریت کلاس ایفا می کنند، تحلیل شده است. یافته های مقاله گویای آن است که اثربخشی معلم در مدیریت کلاس از تلفیق چند عامل مهم شکل می گیرد: آگاهی از کارکردهای مدیریتی (طراحی، سازمان دهی، رهبری، نظارت و ارزشیابی)، چیرگی بر روش های تعاملی، برخورداری از مهارت های ارتباطی و عاطفی و گرایش به سبک تعامل گرایانه. افزون بر این، عواملی چون آمادگی کامل معلم، حضور به موقع، هوشیاری نسبت به رویدادهای کلاس، پرهیز از مقایسه و داشتن روابط گرم و صمیمی با دانش آموزان، از جمله مهم ترین راهبردهای مدیریت موفق کلاس شناسایی شده اند. در مجموع، چنین دریافت می شود که مدیریت اثربخش کلاس، عبور از شیوه های کنترل محور و یک سویه و حرکت به سمت سبک های مشارکتی، انعطاف پذیر و مبتنی بر خودانضباطی را ضروری می سازد؛ از همین رو، شایسته است در برنامه های توسعه حرفه ای معلمان، آموزش منظم این ابعاد مورد تاکید قرار گیرد.

نویسندگان

رضا رنگرز

دانشجوی کارشناسی آموزش کار و فناوری، دانشگاه فرهنگیان، پردیس شهید بهشتی مشهد

مهدی رجب زاده

دانشجوی کارشناسی آموزش کار و فناوری، دانشگاه فرهنگیان، پردیس شهید بهشتی مشهد