طراحی مدل مدیریت مدرسه مبتنی بر رفاه روان شناختی معلمان در عصر تحول دیجیتال

تحول دیجیتال در نظام آموزشی، افزون بر ایجاد فرصت هایی برای بهبود فرایند یاددهی یادگیری، شیوه انجام وظایف حرفه ای معلمان و شرایط کاری آنان را نیز دگرگون کرده است. در این میان، افزایش تقاضاهای فناورانه، نیاز به یادگیری مداوم ابزارهای دیجیتال و احتمال تداخل ارتباطات کاری با زمان شخصی می تواند تجربه شغلی معلمان را تحت تاثیر قرار دهد. هدف این پژوهش، طراحی چارچوبی برای مدیریت مدرسه مبتنی بر رفاه روان شناختی معلمان در عصر تحول دیجیتال است. پژوهش با رویکرد آمیخته اکتشافی متوالی پیشنهاد می شود. در مرحله کیفی، داده ها از طریق مصاحبه های نیمه ساختاریافته با مشارکت کنندگان واجد تجربه مرتبط گردآوری و با روش تحلیل مضمون بررسی خواهند شد. سپس، بر پایه مضمون های تاییدشده، ابزار مرحله کمی تدوین می شود تا ساختار پیشنهادی در جامعه پژوهش ارزیابی شود. چارچوب اولیه، شش حوزه را برای بررسی در نظر می گیرد: رهبری و حمایت مدیریتی، توانمندسازی دیجیتال معلمان، سامان دهی تقاضاهای کاری، مشارکت و همکاری حرفه ای، پشتیبانی از رفاه روان شناختی، و زیرساخت و پشتیبانی فناورانه. این حوزه ها چارچوبی برای سازمان دهی پرسش های پژوهش و تحلیل داده ها فراهم می کنند و تا پیش از گردآوری و تحلیل داده های واقعی، یافته قطعی محسوب نمی شوند. انتظار می رود اجرای پژوهش بتواند به شناسایی نیازهای معلمان و تدوین پیشنهادهایی مبتنی بر شواهد برای مدیریت مدارس در شرایط تحول دیجیتال کمک کند. تبیین نهایی روابط میان مولفه ها و ارائه مدل نهایی، به نتایج تحلیل کیفی و ارزیابی مرحله کمی وابسته خواهد بود.

کلیدواژه ها:

رفاه روان شناختی معلمان ، مدیریت مدرسه ، تحول دیجیتال ، تکنواسترس ، حمایت مدیریتی ، توانمندسازی دیجیتال. سبک