اثربخشی آموزش شفقت به خود بر امنیت روانی و تحمل پریشانی زنان مطلقه افسرده

افسردگی زنان مطلقه بیشتر از زنان غیر مطلقه است و زنان مطلقه حتی بعد از ازدواج مجدد افسرده باقی می مانند؛ زیرا آن ها سال ها بعد از طلاق حوادث استرس زای بیشتری را تجربه می کنند. در این راستا، پژوهش حاضر با هدف بررسی اثربخشی آموزش شفقت به خود بر امنیت روانی و تحمل پریشانی زنان مطلقه افسرده انجام شد. پژوهش حاضر ازنظر هدف یک پژوهش کاربردی و ازنظر روش پژوهش از نوع نیمه آزمایشی با طرح پیش آزمون و پس آزمون با گروه کنترل است. جامعه آماری پژوهش حاضر را کلیه زنان مطلقه شهر کاشمر در طی شش ماهه اول سال ۱۴۰۳ که به مرکز مشاوره بهزیستی این شهر مراجعه ای جهت دریافت خدمات و مداخلات روان شناختی داشتند، تشکیل داد (۷۳ نفر). نمونه مورد مطالعه شامل ۳۰ نفر از زنان مطلقه بود که به روش نمونه گیری در دسترس (زنانی که در پرسشنامه افسردگی بک بالاتر از نمره برش یعنی ۱۵ کسب کردند) انتخاب و در دو گروه آزمایش (۱۵ نفر) و کنترل (۱۵ نفر) منتسب شدند. گروه آزمایش طی ۸ جلسه تحت آموزش شفقت به خود قرار گرفتند در حالی که گروه کنترل هیچ آموزشی را دریافت نکردند. ابزار گردآوری داده ها پرسشنامه تحمل پریشانی سیمونز و گاهر (۲۰۰۵) و پرسشنامه امنیت روانی زارع (۱۳۹۰) بود. داده های پژوهش با استفاده از نرم افزار۲۵ Spss و با آزمون تحلیل کوواریانس چند متغیره تجزیه و تحلیل شدند. نتایج تجزیه و تحلیل داده ها نشان داد آموزش شفقت به خود بر تحمل پریشانی و امنیت روانی زنان مطلقه افسرده موثر است. لذا با توجه به نتایج به دست آمده از پژوهش حاضر، پیشنهاد می گردد که کلاس های آموزش شفقت به خود در مراکز مشاوره، کلینیک ها و مراکز درمانی به منظور بهبود تحمل پریشانی و امنیت روانی زنان مطلقه افسرده برگزار گردد.

کلیدواژه ها:

امنیت روانی ، تحمل پریشانی ، آموزش شفقت به خود ، زنان مطلقه افسرده.