پیش بینی سازگاری اجتماعی براساس سبک های شناختی در دانشجویان مقطع کارشناسی ارشد دانشگاه آزاد اسلامی واحد ارسنجان

هدف پژوهش حاضر، پیش بینی سازگاری اجتماعی بر اساس سبک های شناختی در دانشجویان مقطع کارشناسی ارشد دانشگاه آزاد اسلامی واحد ارسنجان بود. این پژوهش از نظر هدف کاربردی و از نظر روش، توصیفی از نوع همبستگی بود. جامعه آماری پژوهش شامل کلیه دانشجویان مقطع کارشناسی ارشد دانشگاه آزاد اسلامی واحد ارسنجان در سال تحصیلی ۱۴۰۴-۱۴۰۵ بود که از میان آنان ۲۳۸ نفر به روش نمونه گیری در دسترس انتخاب شدند. برای گردآوری داده ها از پرسشنامه سازگاری بل (۱۹۶۱) و پرسشنامه استاندارد سبک شناختی استفاده شد. روایی ابزارها به روش صوری تایید و پایایی آن ها با استفاده از ضریب آلفای کرونباخ به ترتیب ۸۹/۰ و ۸۷/۰ به دست آمد. داده ها با استفاده از نرم افزار SPSS نسخه ۲۶ و از طریق آمار توصیفی، ضریب همبستگی پیرسون و تحلیل رگرسیون چندگانه مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفتند. یافته ها نشان داد بین سبک های شناختی و سازگاری اجتماعی دانشجویان رابطه مثبت و معناداری وجود دارد (۰۵/۰>P). همچنین نتایج تحلیل رگرسیون نشان داد سبک های شناختی توان پیش بینی معنادار سازگاری اجتماعی را دارند و در میان مولفه های سبک شناختی، سبک برنامه ریزی، سبک دانشی و سبک خلاق به ترتیب بیشترین سهم را در پیش بینی سازگاری اجتماعی ایفا کردند. بر این اساس، با افزایش برخورداری دانشجویان از سبک های شناختی مطلوب، میزان سازگاری اجتماعی آنان نیز افزایش می یابد. در مجموع، نتایج پژوهش نشان داد سبک های شناختی از جمله عوامل موثر بر سازگاری اجتماعی دانشجویان هستند و توجه به آموزش و تقویت مهارت های شناختی، برنامه ریزی، حل مسئله و تفکر خلاق می تواند نقش مهمی در ارتقای سازگاری اجتماعی و بهبود عملکرد تحصیلی و اجتماعی دانشجویان داشته باشد.

کلیدواژه ها:

سازگاری اجتماعی ، سبک های شناختی ، سبک دانشی ، سبک برنامه ریزی ، سبک خلاق ، دانشجویان کارشناسی ارشد.