تاثیر بازی وارسازی دیجیتال بر مشارکت و یادگیری دانش آموزان

چکیدههدف پژوهش: پژوهش حاضر با هدف بررسی تاثیر بازی وارسازی دیجیتال بر مشارکت و یادگیری دانش آموزان انجام شد. این مطالعه بر پایه ی چهار نظریه ی اصلی خودتعیین گری، جریان، بار شناختی و یادگیری خودتنظیمی طراحی شد و چهار سوال پژوهشی درباره ی تاثیر بازی وارسازی بر مشارکت رفتاری، شناختی و عاطفی، یادگیری شناختی و مهارتی، نقش میانجی انگیزش درونی، خودکارآمدی و خودمختاری، و نقش ویژگی های طراحی را بررسی کرد (Ryan & Deci, ۲۰۲۰; Sailer & Homner, ۲۰۲۰).روش پژوهش: پژوهش در پارادایم ترکیبی با طرح تبیینی-اکتشافی و در مرحله ی کمی به صورت شبه آزمایشی با پیش آزمون-پس آزمون و گروه گواه اجرا شد. جامعه ی آماری شامل دانش آموزان متوسطه ی اول شهر تهران بود و ۱۵۰ نفر (۷۵ نفر در هر گروه) با نمونه گیری خوشه ای چندمرحله ای انتخاب شدند. مداخله ی بازی وارسازی در هشت تا دوازده جلسه اجرا شد و داده ها با پرسش نامه های استاندارد مشارکت، انگیزش، خودکارآمدی و خودتنظیمی، آزمون پیشرفت تحصیلی و فرم ارزشیابی عملکردی گردآوری شد. تحلیل داده ها با MANCOVA، تحلیل واریانس با اندازه های مکرر، SEM با بوت استرپ و تحلیل مضمون انجام شد (Creswell & Creswell, ۲۰۱۸; Hair et al., ۲۰۱۹).نتایج: یافته ها نشان داد که بازی وارسازی دیجیتال بر مشارکت رفتاری، شناختی و عاطفی و یادگیری شناختی و مهارتی اثر مثبت و معنادار دارد، اما اندازه ی اثر برای یادگیری شناختی و مشارکت رفتاری بزرگ تر بود. انگیزش درونی، خودکارآمدی و خودمختاری، رابطه ی میان بازی وارسازی و پیامدهای یادگیری را به طور معنادار میانجی گری کردند. همچنین، عناصر چالش محور و بازخورد فوری موثرترین ویژگی های طراحی بودند، در حالی که سطح چالش نامتناسب و رقابت افراطی اثر منفی داشتند. نتیجه گیری کلی آن است که بازی وارسازی دیجیتال، در صورت طراحی نظریه محور و متناسب با بافت، می تواند به عنوان یک راهبرد موثر برای افزایش مشارکت و بهبود یادگیری دانش آموزان به کار گرفته شود (Hamari et al., ۲۰۱۴; Bai et al., ۲۰۲۰).

کلیدواژه ها:

واژگان کلیدی: بازی وارسازی دیجیتال ، مشارکت دانش آموز ، یادگیری شناختی ، یادگیری مهارتی ، نظریه ی خودتعیین گری ، انگیزش درونی.