نقش هوش مصنوعی در تسهیل و توسعه الگوهای یادگیری مادام العمر

پیشرفت های شگرف فناوری اطلاعات و نرخ بالای کهنگی دانش در جامعه معاصر، الگوهای سنتی آموزش مقطعی را با ناکارآمدی ساختاری مواجه ساخته و پارادایم یادگیری مادام العمر را به ضرورتی حیاتی برای بقا و خودشکوفایی تبدیل کرده است؛ با این حال، تحقق فراگیر این ایده همواره با محدودیت های زمانی، مکانی و تفاوت های فردی یادگیرندگان بزرگسال روبه رو بوده است. پژوهش حاضر با هدف تبیین جامع نقش هوش مصنوعی در تسهیل و توسعه الگوهای یادگیری مادام العمر، با روش کتابخانه ای و تحلیلی اسنادی به واکاوی مبانی نظری و یافته های علمی این حوزه می پردازد. نتایج تحلیل کیفی منابع نشان می دهد که الگوریتم های هوشمند از طریق شخصی سازی فرآیند آموزش، پیاده سازی سیستم های توصیه گر و تطبیقی، ارائه بازخوردهای اصلاحی آنی و تحلیل رفتارهای شناختی، مسیرهای یادگیری را بهینه سازی کرده و انگیزه آموزش مستمر را تقویت می کنند. علی رغم مزایای بی شمار، این ادغام تکنولوژیکی با چالش های اخلاقی و ساختاری مهمی چون خطرات نقض حریم خصوصی داده ها، تشدید شکاف دیجیتال و تضعیف تعاملات عاطفی و انسانی مواجه است؛ بنابراین، بهره گیری هوشمندانه از این فناوری به عنوان یک پیشران راهبردی، مستلزم تدوین چارچوب های اخلاقی محکم و اتخاذ رویکردی متوازن است تا بتواند بستری عادلانه برای توسعه سرمایه انسانی در تمام طول عمر فراهم سازد.

کلیدواژه ها:

هوش مصنوعی ، یادگیری مادام العمر ، آموزش تطبیقی ، شخصی سازی آموزش ، عدالت آموزشی.