رابطه حمایت اجتماعی ادراک شده با سندرم آشیانه خالی در مادران شاغل

هدف از انجام پژوهش حاضر، بررسی رابطه حمایت اجتماعی با سندرم آشیانه خالی در مادران شاغل بود. پژوهش از نظر هدف، بنیادی و از نظر روش، توصیفی همبستگی بوده است. جامعه آماری را مادران شاغل ۴۰ تا ۷۰ ساله ساکن مناطق مرکزی و غربی مشهد تشکیل دادند که آخرین فرزندشان محل سکونت والدین را ترک کرده و به طور مستمر با آنان زندگی نمی کرد. نمونه گیری به شیوه در دسترس انجام شد و داده ها شامل ۱۵۱ مادر شاغل تحلیل شدند. برای جمع آوری داده ها از شاخص سنجش نشانگان آشیانه خالی ، مقیاس چندبعدی حمایت اجتماعی ادراک شده و فرم اطلاعات جمعیت شناختی استفاده شد. داده ها با استفاده از ضریب همبستگی پیرسون و رگرسیون خطی چندگانه به روش ورود هم زمان، در نرم افزار SPSS نسخه ۲۴ تحلیل شد. یافته ها نشان داد حمایت اجتماعی ادراک شده با سندرم آشیانه خالی رابطه معکوس و معناداری داشتند. حمایت اجتماعی ادراک شده سهم مستقل و معناداری در پیش بینی نمره سندرم آشیانه خالی در مادران شاغل دارا بود. پیشنهاد می شود واحدهای سلامت روان سازمانی با ارائه خدمات حمایتی در محیط کار، زمینه را برای کاهش نشانگان این دوره فراهم کنند.

کلیدواژه ها:

سندرم آشیانه خالی ، حمایت اجتماعی ادراک شده ، مادران شاغل