اثربخشی آموزش شایستگی های دیجیتال بر هیجان مثبت تحصیلی و انگیزه درونی یادگیری دانش آموزان پایه اول دبستان

پژوهش حاضر با هدف بررسی اثربخشی آموزش شایستگی های دیجیتال بر هیجان مثبت تحصیلی و انگیزه درونی یادگیری دانش آموزان پایه اول دبستان انجام شد. روش پژوهش، نیمه آزمایشی با طرح پیش آزمون پس آزمون با گروه گواه بود. جامعه آماری پژوهش را دانش آموزان پایه اول دبستان شهرستان قروه در سال تحصیلی ۱۴۰۴-۱۴۰۵ تشکیل دادند که از میان آنان ۶۰ دانش آموز به شیوه در دسترس انتخاب و پس از تخصیص تصادفی، در دو گروه آزمایش و گواه، هر گروه ۳۰ نفر، قرار گرفتند. گروه آزمایش طی چهار هفته و در قالب هشت جلسه ۴۵ دقیقه ای، آموزش شایستگی های دیجیتال را دریافت کرد، در حالی که گروه گواه آموزش معمول مدرسه را دنبال کرد. برای گردآوری داده ها از پرسشنامه هیجان های پیشرفت دوره ابتدایی لیشتنفلد و همکاران (۲۰۱۲) و مقیاس انگیزش مدرسه ابتدایی گی و همکاران (۲۰۱۰) استفاده شد. داده ها با استفاده از شاخص های آمار توصیفی، آزمون شاپیرو ویلک، آزمون لوین، آزمون ام باکس، تحلیل کوواریانس چندمتغیری و تحلیل کوواریانس تک متغیری در نرم افزار SPSS نسخه ۲۶ تحلیل شدند. یافته ها نشان داد آموزش شایستگی های دیجیتال بر ترکیب هیجان مثبت تحصیلی و انگیزه درونی یادگیری اثر معناداری دارد. همچنین، تحلیل های تک متغیری نشان دادند که این آموزش موجب افزایش معنادار هیجان مثبت تحصیلی و انگیزه درونی یادگیری دانش آموزان گروه آزمایش در مقایسه با گروه گواه شده است. بر اساس یافته ها، آموزش هدفمند شایستگی های دیجیتال می تواند با فراهم کردن فرصت تعامل، تجربه موفقیت، دریافت بازخورد و مشارکت فعال، به بهبود تجربه هیجانی و انگیزشی دانش آموزان پایه اول کمک کند. بنابراین، تلفیق آموزش شایستگی های دیجیتال با فعالیت های متناسب با ویژگی های رشدی کودکان می تواند به عنوان رویکردی موثر در ارتقای کیفیت یادگیری در سال های نخست دبستان مورد توجه قرار گیرد.

کلیدواژه ها:

شایستگی های دیجیتال ، هیجان مثبت تحصیلی ، انگیزه درونی یادگیری ، دانش آموزان پایه اول ، آموزش ابتدایی.