نقش راهبردهای حمایتی، آموزش فردی و تقویت انگیزه در بهبود تمرکز و حافظه کاری دانش آموز دارای نیازهای ویژه در درس طراحی و دوخت

هدف پژوهش حاضر بررسی تاثیر به کارگیری راهبردهای حمایتی، آموزش فردمحور و تقویت انگیزه بر کاهش اختلال تمرکز و بهبود مدیریت حافظه لحظه ای یک دانش آموز دارای نیازهای ویژه در درس طراحی و دوخت پایه دهم هنرستان روزبهانی بود. این پژوهش با روش اقدام پژوهی و در محیط واقعی کلاس درس انجام شد. داده های اولیه از طریق مشاهده مستقیم، گفت وگو با دانش آموز و خانواده، بررسی نمونه کارها و دریافت بازخورد از همکلاسی ها گردآوری شد. نتایج بررسی ها نشان داد که دانش آموز در تمرکز بر آموزش ها، یادآوری مراحل متوالی طراحی و دوخت و انجام مستقل فعالیت های عملی با دشواری مواجه است. بر اساس تحلیل داده ها، مجموعه ای از راهکارهای آموزشی شامل آموزش فردمحور، تقسیم مراحل کار به بخش های کوچک تر، استفاده از چک لیست اجرایی، تهیه فیلم های آموزشی کوتاه، تقویت بازخورد مثبت و ایجاد فضای حمایتی در کلاس اجرا شد. یافته های پژوهش نشان داد که اجرای این راهکارها موجب افزایش تمرکز دانش آموز، کاهش فراموشی مراحل کار، افزایش استقلال در انجام فعالیت های عملی و ارتقای اعتمادبه نفس و انگیزه یادگیری وی شده است. همچنین همکاری خانواده و فضای همدلانه کلاس در بهبود وضعیت آموزشی دانش آموز نقش موثری داشت. نتایج پژوهش نشان می دهد که به کارگیری راهبردهای حمایتی و آموزش فردمحور می تواند در بهبود عملکرد شناختی و یادگیری مهارت های عملی دانش آموزان دارای نیازهای ویژه موثر باشد.

کلیدواژه ها:

آموزش فردمحور ، راهبردهای حمایتی ، تمرکز ، حافظه لحظه ای ، طراحی و دوخت ، اقدام پژوهی