تاثیر حاکمیت شرکتی بر کیفیت گزارشگری مالی شرکت های پذیرفته شده در بورس اوراق بهادار تهران

کیفیت گزارشگری مالی یکی از ارکان اصلی تصمیم گیری اقتصادی در بازار سرمایه است و هرگونه ضعف در قابلیت اتکا، شفافیت و مربوط بودن اطلاعات مالی می تواند به تخصیص نامناسب منابع و افزایش عدم تقارن اطلاعاتی منجر شود. حاکمیت شرکتی از طریق ایجاد سازوکارهای نظارتی، تفکیک مسئولیت ها و افزایش پاسخگویی مدیران، ظرفیت بالقوهای برای بهبود کیفیت گزارشگری مالی دارد. هدف این پژوهش، بررسی تاثیر حاکمیت شرکتی بر کیفیت گزارشگری مالی شرکت های پذیرفته شده در بورس اوراق بهادار تهران است. در طراحی پیشنهادی پژوهش، حاکمیت شرکتی به صورت شاخص ترکیبی شامل استقلال هیئت مدیره، اندازه هیئت مدیره، استقلال کمیته حسابرسی و تخصص مالی اعضای کمیته حسابرسی اندازه گیری می شود. کیفیت گزارشگری مالی نیز با تکیه بر کیفیت اقلام تعهدی سنجیده خواهد شد. پژوهش از نظر هدف کاربردی و از نظر روش، توصیفی-همبستگی و مبتنی بر داده های تابلویی است. برای کنترل عوامل اثرگذار، اندازه شرکت، اهرم مالی، سودآوری و رشد شرکت در مدل لحاظ می شوند. مبنای نظری پژوهش، نظریه نمایندگی است که بر وجود تعارض منافع میان مالکان و مدیران و ضرورت سازوکارهای نظارتی برای کاهش هزینه های نمایندگی تاکید دارد. انتظار نظری پژوهش این است که تقویت سازوکارهای حاکمیت شرکتی با بهبود کیفیت گزارشگری مالی همراه باشد. با توجه به اینکه نتایج عددی باید بر اساس داده واقعی شرکتها محاسبه شوند، این نسخه از مقاله از درج ضرایب، سطوح معناداری و نتایج آماری ساختگی خودداری می کند.