تحلیل موانع شناختی و فراشناختی دانش آموزان در یادگیری مفاهیم انتزاعی ریاضی
محل انتشار: دومین همایش بین المللی پژوهش در عصر نوین
سال انتشار: 1405
نوع سند: مقاله کنفرانسی
زبان: فارسی
مشاهده: 4
- صدور گواهی نمایه سازی
- من نویسنده این مقاله هستم
استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:
شناسه ملی سند علمی:
IECME02_1256
تاریخ نمایه سازی: 5 آبان 1405
چکیده مقاله:
یادگیری مفاهیم انتزاعی ریاضی از پیچیده ترین فرایندهای شناختی در آموزش مدرسه ای است؛ زیرا دانش آموز برای درک این مفاهیم باید از تجربه های عینی و موقعیت های آشنا فراتر برود، روابط میان کمیت ها را تشخیص دهد، نمادها را تفسیر کند و ساختارهای ریاضی را مستقل از نمونه های خاص در ذهن خود بازنمایی کند. با وجود اهمیت این توانایی ها، دشواری دانش آموزان در یادگیری ریاضی اغلب به ضعف در محاسبه، کمبود تمرین یا تسلط نداشتن بر قواعد نسبت داده می شود؛ درحالی که بخشی از مشکلات یادگیری از موانعی عمیق تر ناشی می شود که به نحوه سازمان دهی دانش، محدودیت ظرفیت پردازش اطلاعات، برداشت های نادرست مفهومی، ضعف در نظارت بر فرایند تفکر و ناتوانی در انتخاب راهبردهای مناسب مربوط اند. هدف مقاله حاضر، تحلیل موانع شناختی و فراشناختی موثر بر یادگیری مفاهیم انتزاعی ریاضی و تبیین سازوکارهایی است که از طریق آن ها این موانع شکل می گیرند، استمرار می یابند یا در شرایط آموزشی مناسب کاهش پیدا می کنند. پژوهش با رویکرد کتابخانه ای و تحلیل مفهومی انجام شده و بر تلفیق دیدگاه های شناختی، نظریه بار شناختی، رویکردهای یادگیری مفهومی، نظریه فراشناخت و پژوهش های مرتبط با آموزش ریاضی استوار است. در این چارچوب، موانع شناختی شامل ضعف در دانش پیش نیاز، دشواری در پیوند بازنمایی های عینی و نمادین، محدودیت حافظه کاری، تداخل دانش قبلی و رویه محوری در یادگیری بررسی می شوند. در سطح فراشناختی نیز ضعف در برنامه ریزی، پایش فهم، تشخیص خطا، ارزیابی راهبرد و انتقال آموخته ها مورد توجه قرار می گیرد. تحلیل منابع نشان می دهد که این موانع معمولا به صورت مستقل عمل نمی کنند؛ بلکه می توانند یکدیگر را تقویت کنند. برای مثال، درک ناقص یک مفهوم ممکن است به انتخاب راهبرد نامناسب بینجامد و ناتوانی دانش آموز در تشخیص این نارسایی، یادگیری سطحی را تثبیت کند. بر این اساس، مقاله بر ضرورت تشخیص دقیق منشا دشواری های یادگیری و انتخاب مداخله آموزشی متناسب با وضعیت شناختی، توانایی فراشناختی و ویژگی های یادگیرنده تاکید می کند. نتیجه اصلی آن است که بهبود یادگیری ریاضی صرفا با افزایش حجم تمرین حاصل نمی شود؛ بلکه به طراحی فرصت هایی نیاز دارد که دانش آموز بتواند معنا بسازد، درباره شیوه تفکر خود آگاهی پیدا کند، خطاهایش را تفسیر کند و دانش آموخته شده را در موقعیت های تازه به کار گیرد.
نویسندگان
محمدحسین اسدیان
گروه ریاضی، واحد بندرعباس،دانشگاه آزاد اسلامی، بندرعباس، ایران