اثربخشی آموزش راهبردهای حل مسئله بر اساس رویکرد پولیا بر جهت گیری هدف پیشرفت درس ریاضی دانش آموزان پایه نهم

پژوهش حاضر با هدف تعیین اثربخشی آموزش راهبردهای حل مسئله بر اساس رویکرد پولیا بر جهت گیری هدف پیشرفت در درس ریاضی دانش آموزان پایه نهم انجام شد. طرح پژوهش نیمه آزمایشی از نوع پیش آزمون-پس آزمون با گروه گواه بود. جامعه آماری پژوهش را تمامی دانش آموزان پایه نهم متوسطه اول شهرستان قروه در سال تحصیلی ۱۴۰۴-۱۴۰۵ تشکیل دادند که از میان آنان، با استفاده از روش نمونه گیری خوشه ای چندمرحله ای، تعداد ۶۰ دانش آموز انتخاب و به صورت تصادفی در دو گروه ۳۰ نفره آزمایش و گواه جای دهی شدند. گروه آزمایش به مدت ۸ جلسه ۹۰ دقیقه ای تحت مداخله آموزش راهبردهای حل مسئله پولیا قرار گرفت، در حالی که گروه گواه آموزش های متداول کلاسی را دریافت نمود. ابزار گردآوری داده ها پرسشنامه استاندارد جهت گیری هدف پیشرفت الیوت و مک گریگور (۲۰۰۱) بود. داده ها با استفاده از تحلیل کوواریانس چندمتغیره (MANCOVA) و تک متغیره در سطح معناداری ۰.۰۵ از طریق نرم افزار SPSS-۲۶ تحلیل شدند. یافته ها نشان داد که آموزش رویکرد پولیا اثر مثبت و معناداری بر افزایش جهت گیری تسلط گرایی و کاهش جهت گیری های تسلط گریزی و عملکردگریزی دانش آموزان داشته است (۰.۰۱p<)؛ با این حال، تفاوت معناداری در بعد عملکردگرایی میان دو گروه مشاهده نشد (۰.۰۵p >). بر این اساس می توان نتیجه گرفت که به کارگیری رویکرد ساختاریافته پولیا با فعال سازی گام های فهم عمیق و بازنگری، بسترساز خروج یادگیرندگان از الگوهای انفعالی و اجتناب محور و حرکت به سمت اهداف یادگیری تسلط محور در درس ریاضی می گردد؛ بنابراین گنجاندن این شیوه آموزشی در تدریس معلمان ریاضیات توصیه می شود.