اثربخشی بازطراحی فضاهای غیررسمی مدرسه (حیاط، راهروها و زنگ تفریح) بر کاهش تعارضات همسالان و افزایش تعلق مدرسه ای دانش آموزان

فضاهای غیررسمی مدرسه مانند حیاط، راهروها و زمان زنگ تفریح، بخش بزرگی از تجربه زیسته دانش آموزان را شکل می دهند؛ با این حال در بسیاری از مدارس، این فضاها به صورت حداقلی و صرفا عبوری یا مراقبتی طراحی می شوند. در نتیجه، تراکم، بی نظمی، رقابت های ناسالم و نبود فرصت های تعامل سازنده می تواند زمینه ساز تعارضات همسالان و کاهش تعلق مدرسه ای شود. هدف این مقاله مروری تحلیلی، تبیین سازوکارهای اثرگذاری بازطراحی فضاهای غیررسمی مدرسه بر کاهش تعارضات همسالان و افزایش تعلق مدرسه ای دانش آموزان است. یافته های تحلیلی نشان می دهد بازطراحی مبتنی بر اصول تربیتی رفتاری، از مسیرهایی چون کاهش ازدحام و نقاط کور، افزایش امکان انتخاب فعالیت، توزیع منصفانه فرصت های بازی، ارتقای نظارت غیرتحکمی، ایجاد نشانه های رفتاری و فرهنگی، و فراهم سازی فضاهای گفت وگو و آرام سازی می تواند احتمال درگیری های کلامی و جسمانی را کاهش دهد. همچنین فضاهای غیررسمی جذاب، امن و قابل پیش بینی، با افزایش احساس امنیت، احترام، عدالت فضایی و مشارکت، تعلق مدرسه ای را تقویت می کند. در این مقاله علاوه بر چارچوب های نظری، بسته ای از راهبردهای عملی برای بازطراحی کم هزینه و قابل اجرا در مدارس دولتی ارائه شده و ملاحظات اجرایی، محدودیت ها و پیشنهادهایی برای پژوهش های آینده مطرح گردیده است.