نقش هوش مصنوعی در بهبود فرایند یاددهی یادگیری در دوره متوسطه اول
محل انتشار: دومین همایش بین المللی پژوهش در عصر نوین
سال انتشار: 1405
نوع سند: مقاله کنفرانسی
زبان: فارسی
مشاهده: 16
- صدور گواهی نمایه سازی
- من نویسنده این مقاله هستم
استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:
شناسه ملی سند علمی:
IECME02_1238
تاریخ نمایه سازی: 5 آبان 1405
چکیده مقاله:
گسترش هوش مصنوعی در عرصه آموزش، فرصت تازه ای برای بازاندیشی در شیوه های تدریس، سازمان دهی فعالیت های یادگیری، ارزشیابی پیشرفت تحصیلی و پاسخ گویی به تفاوت های فردی دانش آموزان فراهم کرده است. دوره متوسطه اول به دلیل هم زمانی با تحولات شناختی، عاطفی و اجتماعی نوجوانان، از جمله مقاطعی است که استفاده سنجیده از فناوری های هوشمند می تواند در بهبود تجربه یادگیری دانش آموزان نقش موثری داشته باشد. در این دوره، تفاوت در میزان آمادگی تحصیلی، سرعت یادگیری، انگیزه، توانایی استدلال و شیوه مواجهه با مسائل آموزشی، معلمان را با ضرورت استفاده از روش های منعطف و متنوع تدریس روبه رو می کند. هوش مصنوعی با فراهم کردن امکان تولید محتوای متناسب با سطح یادگیری، ارائه توضیح های چندگانه، طراحی تمرین های هدفمند، تحلیل پاسخ های دانش آموزان و ارائه بازخورد سریع، می تواند بخشی از این نیازها را پاسخ دهد. بااین حال، ارزش آموزشی این فناوری صرفا به قابلیت های فنی آن وابسته نیست؛ بلکه به نحوه ادغام آن در اهداف برنامه درسی، کیفیت طراحی آموزشی، توانمندی حرفه ای معلمان و میزان مشارکت فعال دانش آموزان بستگی دارد.پژوهش حاضر با رویکرد کیفی و به روش توصیفی تحلیلی و مطالعه اسنادی و کتابخانه ای انجام شده است. هدف آن، تبیین ظرفیت های هوش مصنوعی در بهبود فرایند یاددهی یادگیری در دوره متوسطه اول، شناسایی محدودیت های آموزشی و اخلاقی آن و ارائه چارچوبی کاربردی برای استفاده هدفمند از ابزارهای هوشمند در کلاس درس است. در این راستا، ابعادی همچون شخصی سازی یادگیری، بازخورد تکوینی، طراحی فعالیت های مسئله محور، افزایش مشارکت شناختی، پشتیبانی از معلم و توسعه ارزشیابی مستمر بررسی شده اند. همچنین، چالش هایی مانند تولید اطلاعات نادرست، وابستگی شناختی، کاهش اصالت فعالیت های دانش آموزی، نابرابری در دسترسی به فناوری، مخاطرات حریم خصوصی و ضرورت نظارت انسانی مورد توجه قرار گرفته اند.برآیند تحلیل منابع نشان می دهد که هوش مصنوعی هنگامی می تواند به بهبود کیفیت آموزش منجر شود که به جای جایگزینی تفکر و تعامل انسانی، نقش ابزاری پشتیبان برای تشخیص نیازهای یادگیری، تنوع بخشی به روش های تدریس و تقویت استقلال فکری دانش آموزان را بر عهده گیرد. بر این اساس، بهره گیری اثربخش از هوش مصنوعی در متوسطه اول مستلزم پیوند میان فناوری، دانش تخصصی معلم، اهداف تربیتی و ارزشیابی معتبر است. مقاله حاضر با تاکید بر این پیوند، چارچوبی تحلیلی برای استفاده مسئولانه و متناسب با ویژگی های رشدی دانش آموزان این دوره ارائه می کند.
نویسندگان
زهرا خلیلی
استان همدان فوق دیپلم مطالعات اجتماعی مقطع متوسطه ی اول، دبیرستان معصومیه
نفیسه شکوری
استان همدان کارشناسی ریاضی مقطع متوسطه اول، دبیرستان معصومیه
راضیه قاسمی نیا دهقان
استان همدان کارشناسی مهندسی معماری مقطع متوسطه اول ،دبیرستان معصومیه