مقایسه اثر بخشی ۸ هفته تمرینات اصلاحی با رویکرد NASM و سهرمن برسر به جلودانش آموزان دختر ۱۳ تا ۱۷ سال

ناهنجاری سر به جلو (Forward Head Posture) یکی از مشکلات شایع در بین نوجوانان است که می تواند منجر به عوارض مختلفی از جمله درد گردن، سردرد، و کاهش کیفیت زندگی شود. هدف از این پژوهش، بررسی و مقایسه تاثیر ۸ هفته تمرینات اصلاحی با رویکرد NASM و سهرمن بر زاویه سر به جلو در دانش آموزان دختر ۱۳ تا ۱۷ سال شهرستان بجنورد بود.روش پژوهش: تحقیق حاضر، یک مطالعه نیمه تجربی، با طرح پیش آزمون و پس آزمون با گروه های مقایسه ای بود. تعداد ۳۰۰ نفر از دانش آموزان دختر ۱۳ تا ۱۷ ساله مدارس بجنورد به عنوان نمونه اولیه با استفاده از روش نمونه گیری در دسترس انتخاب و مورد غربالگری قرار گرفتند. در پایان تعداد ۳۰ نفر از دانش آموزان دختر دارای زاویه سر به جلو بیش از ۳۰ درجه بودند. به صورت هدفمند شناسایی به طور تصادفی به سه گروه ۱۰ نفره تقسیم شدند. گروه تمرینات آکادمی ملی طب ورزشی آمریکا، گروه تمرینات سهرمن، و گروه کنترل. گروه های تمرینی به مدت ۸ هفته، سه جلسه در هفته، به انجام تمرینات اصلاحی پرداختند. زاویه سر به جلو در هر سه گروه، قبل و بعد از دوره تمرینات، از گونیامتر استفاده شد. داده ها با استفاده از آزمون های آماری شاپیرو ویلک، ویلکاکسون، آزمون ANOVA و آزمون تعقیبی Games-Howell با استفاده از نرم افزار SPSS-۲۷ تجزیه و تحلیل شدند. یافته های پژوهش: تحلیل آماری نشان داد که هر دو روش تمرینی آکادمی ملی طب ورزشی آمریکا و سهرمن، به طور معناداری باعث کاهش زاویه سر به جلو در مقایسه با گروه کنترل شدند (p < ۰.۰۵). با این حال، مقایسه مستقیم دو روش تمرینی آکادمی ملی طب ورزشی آمریکا و سهرمن نشان داد که بین این دو روش، تفاوت معناداری وجود ندارد (p > ۰.۰۵). نتیجه گیری: نتایج این پژوهش حاکی از آن است که هر دو روش تمرینی آکادمی ملی طب ورزشی آمریکا و سهرمن، می توانند به عنوان روش های موثری برای کاهش زاویه سر به جلو در دانش آموزان دختر مورد استفاده قرار گیرند. با توجه به عدم وجود تفاوت معنادار بین این دو روش، انتخاب بین آن ها می تواند بر اساس ترجیحات فردی یا امکانات موجود صورت گیرد.