نقش داستان گویی و بازی وارسازی در افزایش انگیزه و مشارکت دانش آموزان در یادگیری

انگیزه و مشارکت دانش آموزان از مهم ترین مولفه های موثر بر کیفیت یادگیری، پیشرفت تحصیلی و شکل گیری نگرش مثبت نسبت به مدرسه و فرایند آموزش هستند. تغییر ویژگی های نسل جدید یادگیرندگان و گسترش محیط های رسانه ای و تعاملی، ضرورت بازنگری در شیوه های سنتی آموزش و حرکت به سوی روش های فعال، مشارکتی و تجربه محور را افزایش داده است. داستان گویی و بازی وارسازی از جمله رویکردهایی هستند که می توانند با ایجاد موقعیت های معنادار، چالش های هدفمند، بازخورد مستمر و فرصت مشارکت، زمینه افزایش انگیزه و درگیری دانش آموزان با فرایند یادگیری را فراهم کنند. پژوهش حاضر با هدف بررسی نقش داستان گویی و بازی وارسازی در افزایش انگیزه و مشارکت دانش آموزان و تبیین ظرفیت ترکیب این دو رویکرد در فرایند یاددهی یادگیری انجام شده است. روش پژوهش، مروری تحلیلی است و اطلاعات مورد نیاز با بررسی و تحلیل منابع علمی فارسی و انگلیسی مرتبط با انگیزش تحصیلی، مشارکت دانش آموزان، داستان گویی آموزشی، روایت دیجیتال، بازی وارسازی و یادگیری فعال گردآوری و تحلیل شده است. یافته های پژوهش نشان می دهد داستان گویی از طریق جلب توجه، ایجاد ارتباط عاطفی، تقویت تخیل، معنادار کردن محتوا و پیوند دادن مفاهیم جدید با موقعیت های ملموس، ظرفیت افزایش انگیزه و مشارکت دانش آموزان را دارد. بازی وارسازی نیز از طریق عناصر طراحی بازی مانند ماموریت، چالش، بازخورد، سطح بندی، انتخاب و احساس پیشرفت، می تواند زمینه مشارکت رفتاری، عاطفی و شناختی دانش آموزان را تقویت کند. بررسی تطبیقی دو رویکرد نشان می دهد که داستان گویی بیشتر نقش ایجاد معنا، زمینه و ارتباط عاطفی را ایفا می کند و بازی وارسازی بیشتر بر تجربه پیشرفت، تعامل، چالش و استمرار فعالیت تاکید دارد. ازاین رو، ترکیب هدفمند آنها می تواند چارچوبی مناسب برای طراحی محیط های یادگیری فعال و دانش آموزمحور فراهم آورد. با این حال، اثربخشی این روش ها به کیفیت طراحی آموزشی، تناسب فعالیت ها با اهداف یادگیری، توجه به تفاوت های فردی و پرهیز از رقابت و پاداش افراطی وابسته است. در مجموع، استفاده هدفمند از داستان گویی و بازی وارسازی می تواند زمینه حرکت از آموزش انتقالی و حافظه محور به سوی یادگیری معنادار، مشارکتی، خلاق و تجربه محور را فراهم کند.