سیره امام علی علیه السلام در مسائل سیاسی واجتماعی

حضرت علی (ع) به لحاظ مبانی فکری از حق و باطل تعبیری کاملا درون دینی دارند و معتقدند که حق سرچشمه الهی دارد و منشا حقانیت هر امری،دینی والهی است وملاکهای آن براساس انچه را که وحی بیان کرده کاملا معین و مشخص است .و عقل سلیم که در اسارت هوای نفس قرار نگیرد ،در دو بعد نظری وعملی ان را پذیرا است. از این رو در عرصه ی سیاست وحکومت نیز اثبات حق وعمل به آن را وظیفه اصلی حاکم می دانند.از این منظر تفکیک اخلاق از سیاست غیر ممکن می شود؛اخلاق جزئی از سیاست می گردد وسیاستی که از مدار حق خارج شود ،در واقع از مدار اخلاق خارج شده است. اخلاق مداری در سیاست نتیجه ی حق مداری در اندیشه سیاسی است. تبیین چگونگی رویارویی امام با مخالفان وموافقان از اهداف ما در این پژوهش است که نشان دادیم تمام تعاملات حضرت بر مبنای حق واخلاق مداری است ،که حضرت در برخورد با مخالفان هیچ گاه از مدار انصاف واخلاق خارج نشده ودر برخورد با موافقان هیچ گاه موضع جانب دارانه ومتعصبانه نگرفت،ولذا حضرت به طور کلی مروج اسلام نابی بود که پیامبر گرامی اسلام مبلغ ان بود.