تاثیر رویکردهای نوین علوم تربیتی و مشاوره بر تقویت خودتنظیمی هیجانی و بهبود فرایند یادگیری

خودتنظیمی هیجانی یکی از مولفه های مهم یادگیری موثر است که با توجه، انگیزش، مدیریت تنش، پشتکار تحصیلی و کیفیت عملکرد فراگیران ارتباط دارد. دشواری در شناخت و مدیریت هیجان ها می تواند موجب کاهش تمرکز، اجتناب از تکالیف، افت انگیزش و تضعیف روابط آموزشی شود. هدف مقاله حاضر، بررسی تحلیلی تاثیر رویکردهای نوین علوم تربیتی و مشاوره بر تقویت خودتنظیمی هیجانی و بهبود فرایند یادگیری است. این مقاله با روش مروری تحلیلی و با تکیه بر مبانی نظری و پژوهش های منتشرشده در حوزه روان شناسی تربیتی، تنظیم هیجان، یادگیری خودتنظیم و مشاوره تحصیلی تدوین شده است. در این راستا، ظرفیت های رویکرد شناختی رفتاری، یادگیری اجتماعی هیجانی، آموزش فراشناختی، ذهن آگاهی و مشاوره فردمحور بررسی می شوند. جمع بندی مفهومی منابع نشان می دهد که آموزش مهارت های شناخت هیجان، بازنگری شناختی، حل مسئله، هدف گذاری، خودپایشگری و مدیریت استرس می تواند زمینه مناسبی برای افزایش مشارکت فعال فراگیران و استفاده موثرتر از راهبردهای یادگیری فراهم کند. همچنین، هماهنگی میان معلم، مشاور، خانواده و محیط آموزشی در ایجاد فضایی امن و حمایتگر اهمیت دارد. بر این اساس، تلفیق آموزش مهارت های هیجانی با راهبردهای شناختی و فراشناختی، چارچوبی کاربردی برای حمایت از یادگیری پایدار فراهم می سازد. بااین حال، تعیین میزان اثربخشی این رویکردها در جمعیت های مختلف، مستلزم پژوهش های تجربی و ارزیابی های متناسب با بافت فرهنگی و آموزشی است.