بررسی روش های نوین آموزش به دانش آموزان دچار اختلال در تمرکز به کمک هوش مصنوعی

سال انتشار: 1405
نوع سند: مقاله کنفرانسی
زبان: فارسی
مشاهده: 27

فایل این مقاله در 23 صفحه با فرمت PDF و WORD قابل دریافت می باشد

استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:

لینک ثابت به این مقاله:

شناسه ملی سند علمی:

IECME02_1201

تاریخ نمایه سازی: 5 آبان 1405

چکیده مقاله:

اختلال در تمرکز یکی از چالش های مهم در فرایند یاددهی یادگیری است که می تواند بر توجه پایدار، پردازش اطلاعات، انجام تکالیف، مشارکت کلاسی و پیشرفت تحصیلی دانش آموزان تاثیر بگذارد. در کلاس های درس سنتی، یکسان بودن شیوه تدریس، سرعت ارائه محتوا و نوع ارزشیابی ممکن است پاسخ گوی تفاوت های فردی دانش آموزان نباشد و زمینه بروز دشواری های بیشتری را برای دانش آموزان دارای مشکلات توجه فراهم کند. در این میان، پیشرفت هوش مصنوعی و توسعه ابزارهای یادگیری هوشمند، فرصت های تازه ای برای طراحی روش های آموزشی انعطاف پذیر، شخصی سازی محتوا و ارائه بازخورد متناسب با نیازهای یادگیرندگان ایجاد کرده است. پژوهش حاضر با هدف بررسی روش های نوین آموزش به دانش آموزان دچار مشکلات تمرکز با بهره گیری از هوش مصنوعی و با رویکرد مروری تحلیلی انجام شده است. در این راستا، ظرفیت های سامانه های یادگیری تطبیقی، دستیارهای آموزشی هوشمند، ابزارهای تولید محتوای چندرسانه ای، تقسیم تکالیف پیچیده به مراحل کوتاه، بازخورد فوری و تحلیل الگوهای یادگیری بررسی می شود. همچنین، نقش این فناوری ها در تنظیم سرعت آموزش، کاهش عوامل حواس پرتی، افزایش مشارکت فعال، تقویت خودتنظیمی و فراهم سازی فرصت های یادگیری متناسب با توانایی های فردی مورد توجه قرار می گیرد. یافته های حاصل از تحلیل منابع علمی نشان می دهد که هوش مصنوعی می تواند با ارائه محتوای متناسب با سطح یادگیری، تنظیم تدریجی دشواری فعالیت ها، یادآوری هدفمند و ایجاد بازخوردهای روشن، به بهبود شرایط یادگیری دانش آموزان دارای مشکلات توجه کمک کند؛ بااین حال، اثربخشی این ابزارها به کیفیت طراحی آموزشی، نظارت معلم، تناسب فعالیت ها با نیازهای دانش آموز و مدیریت محرک های دیجیتال وابسته است. افزون بر این، حفظ حریم خصوصی، جلوگیری از برچسب زنی، توجه به عدالت آموزشی و پرهیز از وابستگی افراطی به فناوری از الزامات اساسی کاربرد مسئولانه هوش مصنوعی در این حوزه محسوب می شوند. در مجموع، هوش مصنوعی زمانی می تواند به بهبود آموزش این دانش آموزان کمک کند که به عنوان ابزاری مکمل برای توانمندسازی معلم و حمایت از یادگیری فردمحور به کار رود، نه جایگزینی برای تعامل انسانی، شناخت تربیتی و حمایت تخصصی.

نویسندگان

مهران طاهری اوروند

آموزش و پرروش مسجدسلیمان