تبیین چالش های دبیران فیزیک در انطباق تدریس با تفاوت های فردی دانش آموزان در توانایی استدلال ریاضی، تجسم فضایی و فهم پدیده های علمی
محل انتشار: دومین همایش بین المللی پژوهش در عصر نوین
سال انتشار: 1405
نوع سند: مقاله کنفرانسی
زبان: فارسی
مشاهده: 14
- صدور گواهی نمایه سازی
- من نویسنده این مقاله هستم
استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:
شناسه ملی سند علمی:
IECME02_1184
تاریخ نمایه سازی: 5 آبان 1405
چکیده مقاله:
یادگیری فیزیک فرایندی چندبعدی است که در آن دانش آموز باید بتواند میان تجربه های روزمره، مفاهیم علمی، روابط ریاضی، بازنمایی های تصویری و تبیین های نظری ارتباط برقرار کند. با وجود اهمیت این ابعاد در یادگیری عمیق، دانش آموزان از نظر توانایی استدلال ریاضی، تجسم فضایی، تفسیر نمودارها، درک روابط علی و توانایی انتقال دانش به موقعیت های تازه تفاوت های معناداری دارند. این تفاوت ها موجب می شوند که یک روش تدریس واحد، حتی در صورت برخورداری از نظم و انسجام علمی، برای همه دانش آموزان اثربخشی یکسانی نداشته باشد. مسئله اصلی دبیر فیزیک صرفا شناسایی تفاوت های یادگیری نیست، بلکه تصمیم گیری درباره چگونگی تبدیل این شناخت به طراحی آموزشی، انتخاب بازنمایی مناسب، تنظیم سطح دشواری مسائل و ارزیابی معتبر یادگیری است.پژوهش حاضر با هدف تبیین چالش های دبیران فیزیک در انطباق تدریس با تفاوت های فردی دانش آموزان، به روش مروری تحلیلی و با استفاده از منابع علمی قابل ردیابی انجام شده است. در این بررسی، پیوند میان توانایی های ریاضی و یادگیری فیزیک، نقش تجسم فضایی در فهم موقعیت های فیزیکی، تفاوت میان حل رویه ای مسئله و استدلال مفهومی، محدودیت های ارزشیابی متداول و موانع اجرایی آموزش انطباق پذیر بررسی می شود. همچنین، چارچوب های نظری مرتبط با یادگیری معنادار، تفاوت های شناختی، دانش پیشین، بازنمایی های چندگانه و آموزش مبتنی بر شواهد در تبیین مسئله به کار گرفته می شوند.ترکیب شواهد علمی نشان می دهد که عملکرد دانش آموز در فیزیک را نمی توان صرفا به میزان تسلط او بر فرمول ها یا نمره ریاضی تقلیل داد. دانش آموزی ممکن است در محاسبات عددی موفق باشد، اما در تشخیص مفهوم فیزیکی مناسب یا تفسیر معنای جواب ناتوان بماند. در مقابل، دانش آموزی دیگر ممکن است پدیده را به درستی توصیف کند، اما در تبدیل این فهم به معادله یا نمودار با دشواری مواجه شود. ازاین رو، انطباق تدریس مستلزم تشخیص دقیق منشا دشواری، استفاده هدفمند از بازنمایی های کلامی، تصویری، تجربی و ریاضی، ارائه حمایت های مرحله ای و طراحی ارزشیابی هایی است که فرایند استدلال را نیز آشکار کنند. مقاله نتیجه می گیرد که آموزش انطباق پذیر در فیزیک نباید به دسته بندی ثابت دانش آموزان یا کاهش انتظارات علمی منجر شود؛ بلکه باید با حفظ اهداف مشترک یادگیری، مسیرهای متنوع و منصفانه ای برای دستیابی به فهم علمی فراهم آورد.
نویسندگان
آزیتا غبرائی لنگرودی
لیسانس،فیزیک، شاغل در آموزش و پرورش شهر تهران منطقه ۸ مقطع متوسطه دوم ،دبیرستان نمونه دولتی الهام