پیش بینی انگیزش تحصیلی دانش آموزان بر اساس سبک های تعامل معلم

انگیزش تحصیلی یکی از عوامل موثر بر مشارکت، تلاش و استمرار یادگیری دانش آموزان است و سبک تعامل معلم می تواند در شکل گیری و تقویت آن نقش داشته باشد. پژوهش حاضر با هدف بررسی نقش سبک های تعامل معلم در تبیین انگیزش تحصیلی دانش آموزان و شناسایی ابعاد مهم این رابطه انجام شده است. این پژوهش از نوع توصیفی تحلیلی و مروری کتابخانه ای است و اطلاعات مورد نیاز آن از طریق مطالعه منابع علمی و پژوهش های مرتبط گردآوری و تحلیل شده است. در این بررسی، مبانی نظری انگیزش تحصیلی، ابعاد سبک های تعامل معلم و دیدگاه های نظری مرتبط با این موضوع مورد توجه قرار گرفت. جمع بندی منابع نشان می دهد که حمایت از خودمختاری، ایجاد رابطه عاطفی مثبت، ارائه بازخورد سازنده و برخورداری از ساختار آموزشی روشن، از جمله ابعادی هستند که می توانند با انگیزش تحصیلی دانش آموزان ارتباط داشته باشند. همچنین، تعامل حمایتگرانه و همراه با هدایت مناسب می تواند زمینه تقویت احساس شایستگی، تعلق و مشارکت فعال در یادگیری را فراهم کند؛ درحالی که کنترل گری افراطی و بی توجهی به نیازهای دانش آموزان ممکن است با کاهش علاقه و مشارکت تحصیلی همراه باشد. در نهایت، توجه به کیفیت تعامل معلم و دانش آموز می تواند در بهبود فرایند تدریس و طراحی برنامه های توانمندسازی معلمان موثر باشد. با توجه به ماهیت مروری پژوهش، بررسی تجربی این روابط به مطالعات میدانی و طولی نیاز دارد.