تاثیر چرخه «سنجش، بازخورد و اصلاح» بر کاهش خطاهای یادگیری و بهبود عملکرد

یادگیری اثربخش زمانی تحقق می یابد که فرایند سنجش صرفا به تعیین میزان موفقیت دانش آموز محدود نباشد و نتایج آن برای شناسایی و اصلاح خطاهای یادگیری مورد استفاده قرار گیرد. پژوهش حاضر با هدف بررسی تاثیر چرخه «سنجش، بازخورد و اصلاح» بر کاهش خطاهای یادگیری و بهبود عملکرد تحصیلی دانش آموزان انجام شده است. این پژوهش از نظر روش، مروری کتابخانه ای بوده و اطلاعات مورد نیاز از طریق بررسی و تحلیل کتاب ها، مقالات علمی پژوهشی و منابع معتبر فارسی و لاتین مرتبط با ارزشیابی تکوینی، بازخورد آموزشی، خطاهای یادگیری و عملکرد تحصیلی گردآوری شده است. یافته های حاصل از بررسی منابع نشان می دهد که ارزشیابی تکوینی در صورت استفاده هدفمند می تواند خطاهای یادگیری را در مراحل اولیه شناسایی کرده و زمینه مداخله به موقع را فراهم سازد. همچنین، بازخورد زمانی بیشترین اثربخشی را دارد که مشخص، مرتبط با عملکرد و همراه با فرصت اصلاح و سنجش مجدد باشد. تحلیل منابع نشان داد که پیوند منظم میان سنجش، تشخیص خطا، بازخورد هدفمند، اصلاح و سنجش مجدد، می تواند فرایند یادگیری را از یک روند صرفا نتیجه محور به فرایندی پویا و اصلاح پذیر تبدیل کند و در بهبود عملکرد تحصیلی، خودارزیابی و مشارکت فعال دانش آموزان نقش داشته باشد. در نهایت، استفاده منسجم از این چرخه به عنوان بخشی از فرایند یاددهی یادگیری، می تواند رویکردی کاربردی برای ارتقای کیفیت آموزش و کاهش خطاهای پایدار یادگیری در مدارس باشد.