بررسی تاثیر مدیریت پسماند شهری بر شاخص های بهداشت ایمنی و محیط زیست در شهر تبریز

مدیریت پسماند شهری از مرحله تولید و تفکیک تا جمع آوری، پردازش و دفع، بر سلامت کارکنان، ایمنی شهروندان و کیفیت محیط اثر می گذارد. هدف این مقاله، تحلیل مسیرهای این اثرگذاری و پیشنهاد مجموعه ای از شاخص های قابل استفاده برای شهر تبریز است. روش پژوهش، مرور هدفمند مطالعات منتشرشده درباره پسماند تبریز و ایران، همراه با گزارش های معتبر بین المللی و تحلیل مفهومی زنجیره خدمات است. داده اولیه درباره مقدار پسماند، حوادث کارکنان یا کیفیت فعلی محیط تبریز گردآوری نشده و یافته ها از نوع تلفیق شواهد و پیشنهاد تحلیلی اند. نتایج نشان می دهد که ارزیابی مدیریت پسماند با شاخص هایی مانند تناژ جمع آوری یا درصد بازیافت به تنهایی، انتقال خطر میان مراحل زنجیره را آشکار نمی کند. مطالعات محلی تاریخی، ضرورت بررسی گزینه های دفع و پایش شیرابه را نشان می دهند، اما برای قضاوت درباره وضعیت کنونی کافی نیستند. در چارچوب پیشنهادی، کیفیت تفکیک، ایمنی جمع آوری، قابلیت ردیابی مواد، کنترل شیرابه، شرایط کار و پیامدهای محله ای به صورت هم زمان بررسی می شوند. همچنین میان مقدار بازیافت ورودی و محصول قابل فروش، غلظت آلاینده و بار آلودگی، و کاهش حادثه و کاهش گزارش دهی تفاوت گذاشته می شود. نتیجه پژوهش آن است که بهبود واقعی عملکرد ‪HSE‬ نیازمند سنجش کل زنجیره و جلوگیری از انتقال هزینه و خطر به کارکنان یا محله های میزبان است. برای تبریز، تهیه تراز جریان مواد، پایش فصلی و اجرای آزمایشی تفکیک همراه با ارزیابی شغلی پیشنهاد می شود.‬‬