پیامدهای فرسودگی والدینی در زندگی تحصیلی دانش آموزان

فرسودگی والدینی سندرومی روان شناختی متشکل از خستگی مفرط در نقش، فاصله گیری عاطفی از فرزندان و احساس ناکارآمدی والدگری است که تعادل نظام خانواده را برهم می زند. در حالی که آثار این پدیده بر سلامت روان والدین به کثرت بررسی شده، سرریز این بحران به قلمرو تحصیلی فرزندان کمتر به شیوه ای یکپارچه تبیین گردیده است. پژوهش حاضر با هدف تحلیل و جمع بندی ادبیات نظری و تجربی پیرامون پیامدهای فرسودگی والدینی بر ابعاد گوناگون زندگی تحصیلی دانش آموزان به شیوه کتابخانه ای و توصیفی-تحلیلی به انجام رسید. مطالعه حاضر از طریق واکاوی نظام مند اسناد و مقالات نمایه شده در پایگاه های اطلاعاتی معتبر داخلی و بین المللی استخراج شده و با بهره گیری از تکنیک تحلیل محتوا و سنتز روایتی دسته بندی و جمع بندی شدند. یافته های پژوهشی نشان داد فرسودگی والدینی از سه مسیر به هم پیوسته یعنی کاهش حمایت و درگیری تحصیلی مثبت والد، جو عاطفی تنش زا و خصمانه در خانه و تخریب الگوهای خودتنظیمی هیجانی و شناختی دانش آموز بر زیست تحصیلی فرزند اثر می گذارد. و فرسودگی والدینی صرفا یک مسئله درون فردی در والد نبوده، بلکه عاملی محیطی و تهدیدکننده برای بالندگی، سازگاری و آینده تحصیلی دانش آموزان است.