پیشایندها و پیامدهای الگوهای ارتباطی در پایداری و ثبات پیوند زناشویی

پایداری و ثبات زناشویی یکی از بنیادین ترین مولفه های سلامت روانی-اجتماعی در نظام خانواده به شمار می رود که پویایی آن تا حد زیادی در بستر کیفیت تبادلات کلامی و غیرکلامی زوجین شکل می گیرد. هدف از مطالعه حاضر، واکاوی جامع پیشایندها و پیامدهای الگوهای ارتباطی زوجین و تبیین نقش واسطه ای آن ها در استحکام و پایداری پیوند زناشویی بود. در این مطالعه با رویکرد مروری-تحلیلی، ادبیات پژوهشی و اسناد علمی مرتبط در پایگاه های معتبر داخلی و بین المللی استخراج و تحلیل شدند. یافته ها نشان می دهد که پیشایندهای الگوهای ارتباطی در سه سطح فردی (طرحواره های ناسازگار، سبک های دلبستگی، خودتنظیمی هیجانی)، بین فردی (تمایزیافتگی، صمیمیت) و زمینه ای/محیطی (استرس های مزمن، شبکه های حمایتی) قابل طبقه بندی هستند. از سوی دیگر، پیامدهای این الگوها بر محورهایی نظیر تاب آوری خانواده، کیفیت حل تعارض، سازگاری عاطفی و در نهایت تعهد و پایداری ساختار زناشویی منعکس می گردد. نتایج نشان می دهد که الگوهای ارتباطی نقشی تعدیل کننده و میانجی در تبدیل ظرفیت های روانی فردی به دوام و استمرار رابطه زوجی ایفا می کنند. پیشنهاد می شود مشاوران و زوج درمانگران در بسته های درمانی خود، به جای تمرکز صرف بر نشانگان ظاهری تعارضات، به خاستگاه های روان شناختی الگوهای تبادلی و تقویت رفتارهای ارتباطی سازنده توجه ویژه داشته باشند.