بررسی و توسعه قابلیت های تحقیق و بررسی در آموزش و پرورش

تحقیق و بررسی در نظام آموزش و پرورش نه تنها ابزاری برای تولید دانش نیست، بلکه سازوکاری بنیادین برای تحول در فرآیندهای یاددهی–یادگیری و تصمیم سازی نظامی است. در عصر تغییرات فناورانه، اجتماعی و فرهنگی سریع، توانایی نظام آموزشی در تولید، تفسیر و به کارگیری شواهد پژوهشی به شاخصی از بلوغ علمی و کارآمدی نهادی بدل شده است (Sahlberg, ۲۰۲۲). توسعه قابلیت های تحقیق به معنای انتقال از نگرش سنتی پژوهش به نگرش یادگیرنده سازمانی است، به گونه ای که پژوهش جزئی از فرهنگ حرفه ای معلمان و مدیران شود (Oancea, ۲۰۲۱). در این تحقیق، ابتدا وضعیت موجود پژوهش در آموزش و پرورش بررسی شده، سپس قابلیت های موجود و موانع توسعه آن تشریح می شود، در نهایت راهکارها و چشم اندازهایی برای تقویت این قابلیت ها ارائه می گردد. یافته ها نشان می دهند که سرمایه انسانی (مهارت و انگیزه معلمان و مدیران)، زیرساخت فناوری و دسترسی به منابع علمی، هماهنگی سیاستی و نهادینه شدن فرهنگ پژوهش، از مهم ترین عوامل موثر در توسعه تحقیق اند. مدل پیشنهادی توسعه قابلیت پژوهش بر سه محور انسانی، ساختاری و سیاستی است و می تواند مبنای برنامه ریزی برای تحول پژوهش محور در مدارس باشد.