امنیت اطلاعات در مدیریت: اصول، تهدیدها و راهکارهای اجرایی

سال انتشار: 1405
نوع سند: مقاله کنفرانسی
زبان: فارسی
مشاهده: 16

فایل این مقاله در 16 صفحه با فرمت PDF و WORD قابل دریافت می باشد

استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:

لینک ثابت به این مقاله:

شناسه ملی سند علمی:

IECME02_1012

تاریخ نمایه سازی: 5 آبان 1405

چکیده مقاله:

امنیت اطلاعات در سازمان های معاصر دیگر صرفا یک موضوع فنی مرتبط با رایانه، شبکه یا نرم افزارهای حفاظتی نیست، بلکه به یکی از مولفه های اساسی مدیریت سازمانی، حکمرانی، تصمیم گیری، تداوم فعالیت و صیانت از سرمایه های دانشی و اعتباری تبدیل شده است. گسترش سامانه های اطلاعاتی، خدمات ابری، ارتباطات برخط، دورکاری، هوش مصنوعی، سامانه های یکپارچه و تبادل مستمر داده میان واحدهای سازمانی و ذی نفعان، از یک سو ظرفیت تصمیم گیری و کارآمدی را افزایش داده و از سوی دیگر سطح مواجهه سازمان با تهدیدهای اطلاعاتی را پیچیده تر کرده است. در چنین شرایطی، حفاظت از اطلاعات را نمی توان با مجموعه ای از اقدامات پراکنده مانند نصب نرم افزار امنیتی، تغییر رمز عبور یا ایجاد محدودیت دسترسی به پایان رساند؛ زیرا امنیت پایدار مستلزم پیوند میان سیاست های مدیریتی، فرایندهای سازمانی، کنترل های فنی، رفتار کارکنان، فرهنگ سازمانی و سازوکارهای مستمر ارزیابی و بهبود است.پژوهش حاضر با رویکرد مروری تحلیلی و با استفاده از مطالعه کتابخانه ای منابع علمی فارسی و انگلیسی، استانداردهای معتبر و چارچوب های حرفه ای، به بررسی اصول بنیادین امنیت اطلاعات، مهم ترین تهدیدهای سازمانی و راهکارهای اجرایی آن می پردازد. در این مقاله، امنیت اطلاعات در پیوند با سه اصل محرمانگی، تمامیت و دسترس پذیری تحلیل شده و سپس ابعاد انسانی، مدیریتی، فرایندی و فناورانه آن مورد توجه قرار گرفته است. تحلیل منابع نشان می دهد که تهدیدهای امنیتی تنها از مهاجمان خارجی ناشی نمی شوند و خطاهای انسانی، ضعف آگاهی، نقض رویه ها، دسترسی های بیش از اندازه، مدیریت نامناسب حساب های کاربری، ضعف پشتیبان گیری، فقدان برنامه واکنش به رخداد و ضعف فرهنگ امنیتی می توانند آسیب پذیری سازمان را افزایش دهند. همچنین شواهد پژوهشی نشان می دهد که اثربخشی سیاست های امنیت اطلاعات به میزان آگاهی، نگرش، هنجارهای سازمانی، خودکارآمدی کارکنان و حمایت مدیریتی وابسته است.بر اساس ترکیب یافته های پژوهش، امنیت اطلاعات زمانی از سطح «کنترل فنی» به سطح «قابلیت مدیریتی» ارتقا می یابد که با مدیریت ریسک، حکمرانی سازمانی، تعیین مسئولیت ها، طبقه بندی اطلاعات، کنترل دسترسی، آموزش مستمر، مدیریت رخداد، پشتیبان گیری، ارزیابی تامین کنندگان و سنجش عملکرد پیوند بخورد. از این منظر، مدیران باید امنیت اطلاعات را بخشی از نظام تصمیم گیری و مدیریت سازمان بدانند، نه وظیفه ای که صرفا به واحد فناوری اطلاعات واگذار شود. مقاله در نهایت مجموعه ای از راهکارهای اجرایی برای ایجاد و بهبود نظام مدیریت امنیت اطلاعات ارائه می کند که قابلیت انطباق با سازمان های مختلف را دارد.

نویسندگان

فاطمه مختاری

آموزش و پرورش