هوش مصنوعی و آینده آموزش مهارت های ورزشی: از مربی انسانی تا مربی دیجیتال

تحول دیجیتال در ورزش، مفهوم آموزش مهارت های ورزشی را از الگوی سنتی مبتنی بر مشاهده، تجربه و بازخورد مستقیم مربی به سمت الگویی داده محور، شخصی سازی شده و پیوسته در حال تغییر سوق داده است. در این میان، هوش مصنوعی به عنوان یکی از مهم ترین فناوری های نوظهور، ظرفیت آن را دارد که فرایند مشاهده حرکت، تشخیص خطا، تحلیل عملکرد، ارائه بازخورد، تنظیم شدت تمرین و طراحی برنامه های متناسب با ویژگی های هر ورزشکار را دگرگون کند. هدف مقاله حاضر، تبیین تحلیلی نقش هوش مصنوعی در آینده آموزش مهارت های ورزشی و بررسی چگونگی تحول رابطه میان مربی انسانی، ورزشکار و مربی دیجیتال است. این مطالعه با رویکرد مروری تحلیلی و با استفاده از منابع علمی فارسی و انگلیسی انجام شده است.بااین حال، مفهوم «مربی دیجیتال» نباید به معنای حذف مربی انسانی تفسیر شود. یادگیری مهارت ورزشی فرایندی صرفا مکانیکی نیست و عوامل ادراکی، انگیزشی، هیجانی، ارتباطی، فرهنگی و موقعیتی در آن نقش دارند. ازاین رو، ارزش اصلی هوش مصنوعی در آینده آموزش ورزشی، در مدل «انسان در حلقه» نهفته است؛ مدلی که در آن هوش مصنوعی وظیفه پردازش داده، کشف الگو و ارائه پیشنهاد را بر عهده دارد و مربی مسئول تفسیر، تصمیم گیری، ارتباط انسانی و تنظیم مداخله آموزشی باقی می ماند. یافته های این مطالعه همچنین نشان می دهد که موفقیت این گذار به کیفیت داده ها، اعتبار مدل ها، شفافیت الگوریتم ها، سواد دیجیتال مربیان، حفاظت از داده های ورزشکاران و جلوگیری از وابستگی افراطی به توصیه های خودکار وابسته است. بنابراین آینده آموزش مهارت های ورزشی را نمی توان صرفا آینده «مربی دیجیتال» دانست؛ بلکه می توان آن را آینده همکاری هوشمند میان مربی انسانی، ورزشکار و سامانه های هوش مصنوعی تلقی کرد.