تحلیل نقش فناوری های تعاملی در تقویت مهارت های حل مسئله و تفکر خلاق دانش آموزان دوره ابتدایی

سال انتشار: 1405
نوع سند: مقاله کنفرانسی
زبان: فارسی
مشاهده: 23

فایل این مقاله در 24 صفحه با فرمت PDF و WORD قابل دریافت می باشد

استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:

لینک ثابت به این مقاله:

شناسه ملی سند علمی:

IECME02_967

تاریخ نمایه سازی: 5 آبان 1405

چکیده مقاله:

تحولات سریع فناوری های دیجیتال، الگوی یادگیری دانش آموزان دوره ابتدایی را از دریافت منفعلانه اطلاعات به سمت تجربه های تعاملی، اکتشافی، مسئله محور و تولیدمحور سوق داده است. در این میان، فناوری های تعاملی شامل تخته های هوشمند، محیط های شبیه سازی، بازی های دیجیتال آموزشی، واقعیت افزوده و مجازی، نرم افزارهای ساخت و برنامه نویسی کودک محور، داستان گویی دیجیتال و محیط های یادگیری مشارکتی، ظرفیت هایی فراتر از انتقال محتوا در اختیار فرایند آموزش قرار می دهند. مسئله اصلی این پژوهش آن است که این فناوری ها چگونه و تحت چه شرایطی می توانند به تقویت دو توانایی شناختی مهم در دوره ابتدایی، یعنی حل مسئله و تفکر خلاق، منجر شوند. پژوهش حاضر با رویکرد مروری تحلیلی و با اتکا بر منابع علمی فارسی و انگلیسی انجام شده است. شواهد بررسی شده نشان می دهد که اثر فناوری تعاملی بر مهارت های شناختی کودکان، صرفا به حضور ابزار دیجیتال وابسته نیست؛ بلکه کیفیت طراحی فعالیت، میزان تعامل واقعی دانش آموز، نوع بازخورد، فرصت آزمون و خطا، امکان تولید و اصلاح ایده، همکاری با همسالان، نقش هدایتگر معلم و ارتباط فناوری با اهداف آموزشی تعیین کننده است. فناوری زمانی بیشترین ظرفیت را برای پرورش حل مسئله دارد که دانش آموز را با مسئله ای معنادار مواجه کند، امکان تعریف مسئله، تولید راه حل، آزمون فرضیه، دریافت بازخورد و اصلاح راهبرد را فراهم سازد. از سوی دیگر، محیط های دیجیتال باز و تولیدمحور، به ویژه بازی های آموزشی، شبیه سازی ها، واقعیت افزوده و محیط های برنامه نویسی، می توانند زمینه مناسبی برای بروز مولفه هایی مانند سیالی، انعطاف پذیری، اصالت و بسط ایده ها ایجاد کنند. یافته های پژوهش های فراتحلیلی جدید نیز وجود رابطه مثبت میان برخی مداخلات فناوری آموزشی و تفکر خلاق را تایید می کنند، هرچند ناهمگونی نتایج نشان می دهد که فناوری به تنهایی تضمین کننده خلاقیت نیست. بر اساس تحلیل انجام شده، الگوی مطلوب استفاده از فناوری در دوره ابتدایی، «فناوری به مثابه محیط حل مسئله و خلق معنا» است، نه فناوری به مثابه وسیله ای برای نمایش سریع تر همان محتوای سنتی. در نتیجه، تحقق ظرفیت های شناختی فناوری های تعاملی مستلزم بازطراحی فعالیت های یادگیری، ارتقای شایستگی فناورانه تربیتی معلمان، طراحی مسائل باز و چندراه حلی و توجه هم زمان به تفاوت های فردی و عدالت دیجیتال است.

نویسندگان

سید محمد موسی زاده

آموزش و پرورش بندپی شرقی

مهدی ملاتبار

آموزش و پرورش بندپی شرقی

سید مسلم خامسی

آموزش و پرورش کلاردشت

سید مجید دلفان حسینی

آموزش و پرورش کلاردشت