رابطه دانش تغذیه ای با سطح فعالیت بدنی و چاقی در کارکنان پترروپالایش کنگان

زمینه و هدف: چاقی و اضافه وزن به عنوان یکی از مشکلات عمده سلامت عمومی در جوامع کاری، به ویژه در صنایع پتروشیمی، شناخته می شود. این مسئله می تواند منجر به کاهش بهره وری، افزایش بیماری های مزمن و هزینه های درمانی شود. هدف از مطالعه حاضر بررسی رابطه دانش تغذیه ای با سطح فعالیت بدنی و شاخص توده بدنی (BMI) در کارکنان شرکت پتروپالایش کنگان بود. این پژوهش بر پایه فرضیه هایی مبنی بر وجود رابطه مثبت بین دانش تغذیه ای و فعالیت بدنی، و رابطه منفی بین این متغیرها با BMI استوار است.مواد و روش ها: پژوهش حاضر از نوع کاربردی و توصیفی-همبستگی بود و به صورت میدانی انجام شد. جامعه آماری شامل کلیه کارکنان شرکت پتروپالایش کنگان در سال ۱۴۰۴ بود. نمونه گیری به صورت در دسترس انجام گرفت و پرسشنامه ها بین تمام کارکنان توزیع شد که در نهایت ۱۳۰ نفر (همه مردان، با میانگین سنی ۳۳/۴۰ ± ۸/۲۵ سال) به طور کامل پاسخ دادند. ابزارهای اندازه گیری شامل پرسشنامه فعالیت بدنی بک و همکاران (۱۹۸۲)، پرسشنامه دانش تغذیه ای پارمنتر و واردل (۱۹۹۹) با مقیاس لیکرت پنج درجه ای (۳۴ سوال)، و اندازه گیری مستقیم قد و وزن برای محاسبه BMI بود. روایی محتوایی پرسشنامه ها توسط متخصصان تایید شد و پایایی با آلفای کرونباخ بالاتر از ۰/۷۰ گزارش گردید. تحلیل داده ها با نرم افزار SPSS نسخه ۲۶ و آزمون همبستگی اسپیرمن در سطح معناداری ۰/۰۵ انجام شد.یافته ها: میانگین دانش تغذیه ای ۶۰/۲۸ ± ۱۰/۴۹، سطح فعالیت بدنی ۳/۱۹ ± ۲/۵ و BMI ۲۴/۸۱ ± ۴/۶۷ بود. ۵۵% کارکنان دانش تغذیه ای متوسط، ۱۴% کم و ۳۱% زیاد داشتند. طبقه بندی BMI نشان داد ۱۹/۲۳% کم وزن، ۶۲/۳۱% نرمال، ۱۲/۳۱% اضافه وزن و ۶/۱۵% چاق بودند. همبستگی مثبت و معنادار بین دانش تغذیه ای و فعالیت بدنی (r=۰/۲۴۹، P=۰/۰۰۱)، و همبستگی منفی و معنادار بین دانش تغذیه ای و BMI (r=-۰/۱۷۰۴، P=۰/۰۰۱) و بین فعالیت بدنی و BMI (r=-۰/۳۵۶۱، P=۰/۰۰۱) مشاهده شد.نتیجه گیری: دانش تغذیه ای بالاتر با افزایش فعالیت بدنی و کاهش BMI مرتبط است. پیشنهاد می شود برنامه های آموزشی تغذیه و فعالیت بدنی در محیط های کاری صنعتی اجرا شود تا از شیوع چاقی پیشگیری گردد. این یافته ها می تواند مبنایی برای سیاست گذاری های سلامت شغلی باشد.