(هم افزایی مدیریت آموزشی و خدمات مشاوره ای در مهار رفتارهای پرخطر و بحران های تحصیلی دانش آموزان)

مسئله بنیادین مدارس معاصر، رشد تصاعدی رفتارهای پرخطر (نظیر پرخاشگری، سوءمصرف مواد و گرایش به آسیب های نوپدید) و افت مزمن تحصیلی در میان دانش آموزان دوره متوسطه است که ساختار سنتی و منفک مدیریت و مشاوره در کنترل آن ناکارآمد نشان داده است. هدف از این پژوهش، تحلیل و تبیین اثرات هم افزایی ساختاریافته میان ارکان مدیریت آموزشی و خدمات مشاوره ای مدرسه بر مهار رفتارهای پرخطر و کاهش بحران های تحصیلی است. روش تحقیق حاضر از نوع توصیفی–همبستگی و مقطعی بوده که در سال تحصیلی اخیر انجام پذیرفت. جامعه آماری شامل کلیه دبیران، مشاوران و مدیران مدارس متوسطه نفر بود که از این میان، بر اساس فرمول کوکران، نمونه ای ۳۱۸ نفره با روش نمونه گیری تصادفی طبقه ای انتخاب شدند. ابزار گردآوری داده ها شامل پرسشنامه استاندارد هم افزایی مدیریتی-مشاوره ای، مقیاس رفتارهای پرخطر نوجوانان YRBMS و پرسشنامه اشتیاق و بحران تحصیلی فردریکز بود که روایی صوری و سازه آن ها تایید و پایایی آن ها با ضریب آلفای کرونباخ بالاتر از ۰/۸۴ برآورد شد. برای تجزیه و تحلیل داده ها از آزمون های کولموگروف-اسمیرنوف، همبستگی پیرسون و رگرسیون چندگانه همزمان استفاده گردید. یافته ها نشان داد که هم افزایی بین تیم مدیریت و مشاوران با ضریب مسیر ۰/۶۲- بر کاهش رفتارهای پرخطر و با ضریب ۰/۵۸ بر مهار و بهبود بحران های تحصیلی دانش آموزان اثر معنادار دارد (p<۰.۰۰۱p < ۰.۰۰۱p<۰.۰۰۱). نتایج حاکی از آن است که تلفیق رویکرد راهبردی مدیریت با مداخلات پیشگیرانه روان شناختی، بستر زیست بوم حمایتی پایداری را شکل داده و ضریب تاب آوری تحصیلی دانش آموزان را ارتقا می بخشد.