تاثیر استفاده از هوش مصنوعی بر یادگیری دروس مقطع ابتدایی

هدف از پژوهش حاضر، واکاوی انتقادی نقش و تاثیر هوش مصنوعی (AI) بر فرآیندهای یادگیری و آموزش در مقطع ابتدایی در نظام آموزشی ایران است. با توجه به تحولات سریع تکنولوژیک، این مطالعه به دنبال پاسخ به این پرسش است که چگونه می توان هوش مصنوعی را برای شخصی سازی یادگیری، ارتقای انگیزه و بهبود کیفیت آموزش در دبستان به کار گرفت. روش: پژوهش حاضر از نوع مروری تحلیلی است که با بهره گیری از تحلیل اسنادی و سنتز پژوهش های منتشرشده در بازه زمانی ۱۴۰۰ تا ۱۴۰۲ انجام شده است. در این فرآیند، ۱۶ منبع علمی معتبر، شامل مقالات و مستندات حوزه علوم تربیتی و تکنولوژی آموزشی، از منظر قابلیت های هوش مصنوعی، الگوهای طراحی آموزشی، چالش های اجرایی و نگرش ذینفعان (معلمان، والدین و دانش آموزان) مورد واکاوی و طبقه بندی موضوعی قرار گرفتند. یافته ها: نتایج نشان می دهد که هوش مصنوعی پتانسیل بالایی در گذار از یادگیری ایستا به «یادگیری انطباقی و شخصی سازی شده» دارد. یافته ها حاکی از آن است که استفاده از سیستم های هوشمند، به ویژه در دروسی مانند ریاضیات، با ارائه بازخورد آنی و بازی وارسازی محتوا، موجب افزایش درگیری تحصیلی و کاهش اضطراب یادگیری می شود. با این حال، دستیابی به این اهداف با موانعی جدی نظیر عدم آمادگی مهارتی معلمان، شکاف دیجیتال و فقدان زیرساخت های لازم در برنامه های درسی سنتی مواجه است. نتیجه گیری: در نهایت، پژوهش نتیجه می گیرد که موفقیت ادغام هوش مصنوعی در دبستان، منوط به تغییر پارادایم از «آموزش سنتی» به «تسهیل گری هوشمند» است. جهت تحقق این امر، تدوین سند راهبردی ملی، بازنگری در محتوای کتب درسی و برگزاری دوره های توانمندسازی برای معلمان و والدین به عنوان الزامات کلیدی پیشنهاد می شود. این مطالعه راهکارهایی برای گذار هوشمندانه و اخلاق مدارانه به سوی آینده آموزش ابتدایی ارائه می دهد.