اثربخشی آموزش مهارت های مثبت اندیشی بر توانایی خود مدیریتی و سلامت اجتماعی بانوان بازنشسته فرهنگی آموزش و پرورش

هدف پژوهش حاضر اثربخشی آموزش مهارتهای مثبت اندیشی بر توانایی خودمدیریتی و سلامت اجتماعی بانوان بازنشسته فرهنگی آموزش و پرورش بود. پژوهش حاضر از نوع شبه آزمایشی و با طرح پیش آزمون-پس آزمون با گروه کنترل میباشد. شرکت کنندگان در این پژوهش ۵۰ نفر از زنان فرهنگی شهر رامهرمز بودند که به روش نمونه گیری هدفمند انتخاب شدند. ابزارهای استفاده شده در این پژوهش پرسشنامه سلامت اجتماعی کییز(۱۹۹۸)، مقیاس توانایی خودمدیریتی شیورمانز و همکاران(۲۰۰۵)، بودند. برای بررسی پایایی این ابزارها از روش ضریب آلفای کرونباخ استفاده شد. یافته ها با استفاده از روش تحلیل کوواریانس چندمتغیری تجزیه وتحلیل شدند. نتایج نشان دادند که آموزش مهارتهای مثبت اندیشی تاثیر معنی داری بر توانمندی خود مدیریتی گروه آزمایش دارد. همچنین آموزش مهارتهای مثبت-اندیشی تاثیر معنی داری بر سلامت اجتماعی گروه آزمایش دارد. همچنین و لذا هر دو فرضیه پژوهش مورد تایید قرار گرفت. در مجموع یافته های مطالعه حاضر و همخوانی آن با نتایج پژوهش های پیشین نشان داد که آموزش مهارتهای مثبت اندیشی نقش مهمی در افزایش توانمندی خودمدیریتی و سلامت اجتماعی بانوان فرهنگی بازنشسته دارد.