پیاده سازی یادگیری تجربی در محیط های واقعی برای دانش آموزان متوسطه

نظام های آموزشی متمرکز بر حافظه محوری، با چالش جدی شکاف میان دانش تئوریک و مهارت های مورد نیاز در دنیای واقعی مواجه اند. یادگیری تجربی) به عنوان پارادایمی که یادگیری را فرآیندی مبتنی بر تجربه، بازتاب و انتزاع می داند، راه حلی برای این بحران است. این مقاله به بررسی استراتژی های پیاده سازی یادگیری تجربی در محیط های واقعی (خارج از کلاس) برای دانش آموزان متوسطه می پردازد. یافته ها نشان می دهد که انتقال محیط یادگیری از کلاس درس به بستر های اجتماعی، باعث تقویت تفکر انتقادی، مهارت های حل مسئله و تاب آوری اجتماعی می شود. این مقاله با تکیه بر نظریات دیویی، کلب و شون، چارچوبی برای گذار از آموزش سنتی به آموزش زیسته ارائه می دهد.