بررسی مفهوم «تضاد» و «پیچیدگی» در معماری بر مبنای آراء و نظریات رابرت ونچوری*

در طول قرن بیستم، معماری تحت تاثیر ایدئولوژی مدرنیسم، به سوی سادگی، عملکردگرایی محض و حذف هرگونه المان تزئینی حرکت کرد. این رویکرد که با شعار « کم، بیشتر است (Less is More) » شناخته می شد، در تلاش برای رسیدن به خلوص فرمی، از جنبه های معنایی، تاریخی و فرهنگی بنا را تهی ساخت. با این حال، در اواخر این قرن، ظهور جریان پست مدرنیسم، چالش های بنیادین را علیه این یکپارچگی و سادگی برانگیخت. در این میان، رابرت ونچوری با رویکردی انتقادی و بازتعریف مفاهیم کلاسیک، پارادایم جدیدی را در معماری معرفی کرد. ونچوری با نقد صریح استیل سازهای مدرن، بر جایگاه « پیچیدگی و تضاد (Complexity and Contradiction)» در بنا تاکید ورزید. او معتقد بود معماری باید بازتاب دهنده غنای تجربیات انسانی و تعدد لایه های معنایی باشد، نه صرفا یک فرم هندسی بی روح. مقاله حاضر از نوع کیفی بوده و با هدف توسعه ای-نظری، ضمن واکاوی عمیق نظریات ونچوری، ذیل نظریات تبیین شده با روش استدلال منطقی و تحلیل تفسیری به بررسی چگونگی به کارگیری مفاهیم تضاد و پیچیدگی در زبان معماری می پردازد؛ نتایج برگرفته از داده های بدست آمده نشان می دهد که دو مفهوم «تضاد» به عنوان پذیرش کثرت گرایی و «پیچیدگی» به عنوان قابلیت بنا برای داشتن چندین لایه معنایی در آراء و نظریات ونچوری، از ابزارهایی بنیادین برای بازگرداندن معنا، واقع گرایی، و ارتباط فرهنگی به معماری دوران پسامدرن، به زیربنای خلق فضاهای معناگرا تبدیل شده اند.

کلیدواژه ها:

تضاد ، پیچیدگی ، معماری ، رابرت ونچوری.