تحلیل آماری ظرفیت های گردشگری شبانه در بافت تاریخی کرمان

بافت تاریخی کرمان به عنوان یکی از ارزشمندترین میراث های معماری ایران، ظرفیت بالایی برای توسعه گردشگری شبانه دارد که تاکنون کمتر مورد توجه قرار گرفته است. پژوهش حاضر با هدف تحلیل آماری ظرفیت های گردشگری شبانه در این بافت و شناسایی عوامل موثر بر رضایت گردشگران انجام شده است. روش کار این پژوهش از نوع توصیفی- تحلیلی است و داده ها از دو طریق برداشت میدانی (شمارش نقاط نورپردازی و کسبوکارهای فعال شبانه) و پرسشنامه محقق ساخته جمع آوری شده است. برای تحلیل دادهها از آمار توصیفی، آزمون همبستگی پیرسون و رگرسیون خطی چندگانه در نرم افزار SPSS استفاده شد. جامعه آماری شامل گردشگران بازدیدکننده از بافت تاریخی کرمان در بازه زمانی مشخص است که از میان آن ها ۳۸۴ نفر با استفاده از روش نمونه گیری تصادفی ساده به عنوان حجم نمونه انتخاب شدند. یافته ها نشان داد که بین فاصله از محور اصلی (گنجعلیخان) و رونق کسبوکارهای شبانه رابطه معکوس و معناداری وجود دارد. همچنین نورپردازی و امنیت درکشده، به ترتیب با ضرایب ۰.۴۲ و ۰.۳۸، بیشترین تاثیر را بر رضایت گردشگران داشتند. محله های نزدیک به مرکز از نظر رضایت و امنیت به طور معناداری وضعیت بهتری نسبت به محله های دورتر داشتند.

کلیدواژه ها:

گردشگری شبانه ، بافت تاریخی ، تحلیل آماری ، رضایت گردشگر ، کرمان