تبیین سازوکارهای شکل گیری وابستگی یادگیری دانش آموزان به راهنمایی مستمر معلم و پیامدهای آن برای استقلال شناختی

سال انتشار: 1404
نوع سند: مقاله کنفرانسی
زبان: فارسی
مشاهده: 21

فایل این مقاله در 20 صفحه با فرمت PDF و WORD قابل دریافت می باشد

استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:

لینک ثابت به این مقاله:

شناسه ملی سند علمی:

CRESA01_549

تاریخ نمایه سازی: 5 آبان 1405

چکیده مقاله:

یادگیری اثربخش زمانی تحقق می یابد که دانش آموز، افزون بر کسب دانش و مهارت های درسی، توانایی تشخیص مسئله، انتخاب راهبرد، ارزیابی پاسخ و اصلاح مسیر یادگیری خود را به دست آورد. بااین حال، در برخی موقعیت های آموزشی، کمک های مکرر معلم به تدریج از نقش حمایتی خود فاصله می گیرد و به شرطی برای آغاز، ادامه یا تکمیل فعالیت های شناختی دانش آموز تبدیل می شود. در چنین شرایطی، یادگیرنده ممکن است تکالیف خود را با موفقیت انجام دهد، اما در غیاب راهنمایی مستقیم، برای تصمیم گیری، حل مسئله و ارزیابی درستی پاسخ هایش با دشواری مواجه شود. این وضعیت را می توان وابستگی یادگیری به راهنمایی مستمر معلم نامید؛ پدیده ای که لزوما از ضعف توانایی های شناختی دانش آموز ناشی نمی شود، بلکه می تواند محصول تعامل میان شیوه تدریس، ساختار تکلیف، تجربه های پیشین یادگیری، انتظارات محیط کلاس و فرصت های محدود برای تمرین استقلال باشد.پژوهش حاضر با هدف تبیین سازوکارهای شکل گیری این وابستگی و تحلیل پیامدهای آن برای استقلال شناختی دانش آموزان، به روش کتابخانه ای و با رویکرد تحلیلی تلفیقی تدوین شده است. در این چارچوب، مبانی نظری یادگیری خودتنظیم، حمایت آموزشی تدریجی، انگیزش خودمختار و تعامل معلم و دانش آموز بررسی شده اند. همچنین، نقش تشخیص موقعیت آموزشی در تعیین میزان، نوع و زمان ارائه کمک مورد توجه قرار گرفته است. تحلیل منابع نشان می دهد که مسئله اصلی، صرفا فراوانی راهنمایی معلم نیست، بلکه تناسب آن با سطح آمادگی یادگیرنده، میزان دشواری تکلیف، نوع خطا و توانایی دانش آموز برای ادامه مستقل فعالیت است. راهنمایی زمانی به رشد شناختی کمک می کند که متناسب با نیاز واقعی دانش آموز ارائه شود، فرصت اندیشیدن را از او نگیرد و پس از شکل گیری توانایی، به تدریج کاهش یابد. در مقابل، راهنمایی بیش ازحد، پاسخ محور و فاقد برنامه انتقال مسئولیت می تواند به کاهش ابتکار عمل، تضعیف خودارزیابی، شکل گیری انتظار برای تایید بیرونی و دشواری در انتقال آموخته ها به موقعیت های تازه منجر شود. بر این اساس، مقاله الگویی تحلیلی برای تشخیص موقعیت، انتخاب مداخله تربیتی متناسب و حرکت تدریجی از حمایت معلم به خودراهبری شناختی پیشنهاد می کند. این الگو می تواند مبنایی برای بازاندیشی در شیوه های تدریس، ارزشیابی و طراحی فعالیت های کلاسی با هدف پرورش یادگیرندگان مستقل و مسئولیت پذیر باشد.

نویسندگان

سمانه صادقی میمنه

دبیر ومعاون آموزشی شهرستان رباط کریم