نقش الگوهای دلبستگی و تنظیم هیجان در تصمیم گیری زوجین دارای ویژگی های اختلال شخصیت مرزی درباره تداوم زندگی مشترک یا طلاق

تصمیم گیری درباره تداوم زندگی مشترک یا پایان دادن به آن، فرایندی پیچیده است که تحت تاثیر کیفیت روابط عاطفی، شیوه تفسیر رفتار همسر، توانایی مدیریت هیجان ها، تجربه های دلبستگی و ارزیابی پیامدهای فردی و خانوادگی قرار دارد. این فرایند در زوجینی که یک یا هر دو نفر از آنان دارای ویژگی های اختلال شخصیت مرزی هستند، ممکن است با حساسیت بیشتر نسبت به طرد، نگرانی از ازدست دادن رابطه، نوسان های هیجانی، دشواری در تحمل تعارض و تغییر سریع ارزیابی همسر همراه شود. بااین حال، وجود این ویژگی ها به خودی خود به معنای ناتوانی در تصمیم گیری سنجیده، اجتناب ناپذیربودن طلاق یا ضرورت حفظ زندگی مشترک نیست. هدف پژوهش حاضر، تبیین نظری و تحلیلی نقش الگوهای دلبستگی و تنظیم هیجان در شکل گیری، استمرار و تغییر تصمیم زوجین درباره ماندن در رابطه یا جدایی است. پژوهش با رویکرد توصیفی تحلیلی و بر پایه مطالعه منابع علمی و پژوهش های پیشین انجام شده است و داده میدانی مستقلی در آن گردآوری نشده است. در چارچوب نظری مقاله، نظریه دلبستگی، الگوی تنظیم هیجان و دیدگاه های معاصر درباره آسیب شناسی شخصیت مرزی به صورت تلفیقی بررسی می شوند. تحلیل منابع نشان می دهد که دلبستگی اضطرابی می تواند از طریق تشدید ترس از ترک شدن و افزایش رفتارهای اطمینان جویی، تصمیم گیری درباره جدایی را دشوار سازد؛ درحالی که دلبستگی اجتنابی ممکن است به فاصله گیری عاطفی، کاهش گفت وگوی سازنده یا تاخیر در مواجهه با تعارض بینجامد. همچنین، دشواری در شناسایی و پذیرش هیجان ها، تحمل پریشانی و مهار تکانه ها می تواند احتمال تصمیم گیری در اوج خشم، اضطراب یا احساس طردشدگی را افزایش دهد. در مقابل، توانایی بازنگری شناختی، تحمل هیجان های ناخوشایند، گفت وگوی موثر و ارزیابی واقع بینانه پیامدها می تواند زمینه تصمیم گیری سنجیده تر را فراهم کند. نتیجه اصلی مقاله آن است که کیفیت تصمیم زوجین را نمی توان صرفا از روی تشخیص روان شناختی یا سبک دلبستگی آنان پیش بینی کرد؛ بلکه باید تعامل میان ویژگی های فردی، الگوهای ارتباطی زوج، کیفیت رابطه، شرایط محیطی و ملاحظات ایمنی را در نظر گرفت. بر این اساس، ارزیابی تخصصی، آموزش مهارت های تنظیم هیجان و تصمیم گیری، و مداخلات متناسب با وضعیت هر زوج می توانند در روشن ترشدن انتخاب میان ترمیم رابطه و جدایی مسئولانه نقش داشته باشند.