تدوین الگوی مدیریت دانش کارکنان شهرداری تبریز برای پشتیبانی از برنامه ریزی و تخصیص منابع

مدیریت شهری بر دانش رسمی و ضمنی کارکنانی تکیه دارد که با پروژه ها، محله ها، پیمانکاران، قوانین، فرایندها و مسائل روزمره شهر درگیرند. اگر این دانش فقط در حافظه افراد، فایل های پراکنده یا ارتباطات غیررسمی باقی بماند، جابه جایی کارکنان، تکرار خطا و تصمیم گیری جزیره ای افزایش می یابد. هدف مقاله، تدوین الگوی مدیریت دانش کارکنان شهرداری تبریز برای پشتیبانی از برنامه ریزی و تخصیص منابع است. روش پژوهش، مرور هدفمند منابع علمی و اسناد سیاستی در حوزه مدیریت دانش، یادگیری سازمانی و نوآوری بخش عمومی است و با تحلیل نیازهای تصمیم گیری شهرداری، یک چارچوب کاربردی ارائه می کند. یافته ها نشان می دهد که مدیریت دانش موفق در شهرداری باید از فناوری آغاز نشود؛ بلکه از نقشه دانش و فرایندهای تصمیم شروع شود. الگوی پیشنهادی چهار چرخه را به هم پیوند می دهد: شناسایی و تولید دانش، مستندسازی و اعتبارسنجی، اشتراک و یادگیری، و استفاده در برنامه و بودجه. این چرخه با جوامع عمل میان واحدی، مرور پس از اقدام، مخزن تجربه پروژه، نظام جست وجو و قواعد حاکمیت داده پشتیبانی می شود. نوآوری مقاله در اتصال مدیریت دانش به تصمیم تخصیص منابع است؛ به این معنا که تجربه پروژه و درس آموخته زمانی ارزشمند تلقی می شود که بتواند اولویت، زمان بندی، هزینه یا کیفیت برنامه بعدی را تغییر دهد. مقاله داده ای درباره سطح فعلی مدیریت دانش شهرداری تبریز گزارش نمی کند و چارچوب باید با ممیزی و پایلوت محلی اعتبارسنجی شود.