انتساب شناسی ماخذ شناختی اشعار شاطر عباس صبوحی

شاطر عباس صبوحی از شاعران صاحب نام عصر ناصری است؛ با این حال، درباره صحت انتساب اشعار دیوان این شاعر به او تردید جدی وجود دارد. دلیل این تردید، ورود اشعار شاعران ماقبل یا معاصر شاطر عباس به دیوان وی است. بی گمان هرگونه اظهارنظر علمی درباره شعر صبوحی به تعیین تکلیف این دست اشعار نیاز دارد که براساس انتساب شناسی یکایک اشعار این شاعر عملی خواهد شد. مقاله حاضر با روش توصیفی تحلیلی و رویکرد ماخذشناختی در این مسیر پیش رفته و کوشیده است بیش از پیش نشان دهد که کدام اشعار منتسب به شاعر مدنظر، در دیوان کدامین شاعران وجود دارد. این مقاله سرانجام نتیجه گیری می کند که از میان بیشترین آمار شعرهای منتسب به شاطر عباس، ۴۷ شعر، شامل ۳۲ غزل، ۱ قطعه، ۶ رباعی و ۸ شعر ناتمام، قطعا برای این شاعر نیست و این تعداد، تقریبا دو برابر آماری است که پژوهشندگان پیشین نشان داده اند. همچنین ۱۰ شعر، شامل ۸ غزل و ۲ شعر ناتمام، قطعا برای اوست و ۶۱ شعر، شامل ۳۵ غزل، ۱ مخمس، ۱ قطعه، ۱۰ رباعی، ۱۳ شعر ناتمام و ۱ ترانه عامیانه، جز در چند مورد که اطلاعات تشکیکی درباره آنها وجود دارد، احتمال صحت و سقم انتسابشان به وی مساوی است.

کلیدواژه ها:

شعر عصر ناصری ، شاطر عباس صبوحی ، انتساب شناسی ، ماخذشناسی