نقش آموزش شخصی سازی شده در شناسایی و پرورش استعدادهای پنهان دانش آموزان

آموزش شخصی سازی شده با توجه به تفاوت های فردی دانش آموزان، ظرفیت آن را دارد که توانایی های کمتر آشکار آنان را از محدودیت الگوهای یکسان آموزشی خارج سازد. هدف مقاله حاضر تبیین نقش این رویکرد در شناسایی و پرورش استعدادهای پنهان و بررسی سازوکارهای شناختی، تربیتی و سازمانی موثر بر تحقق آن در مدرسه است. روش تحقیق این مقاله به صورت توصیفی-تحلیلی و مبتنی بر مطالعات کتابخانه ای و بررسی مقالات معتبر انجام شده است. تحلیل مفهومی مبانی یادگیری فردمحور نشان می دهد که شناخت علایق، سرعت یادگیری، شیوه های پاسخ گویی و زمینه های انگیزشی دانش آموزان، امکان تشخیص توانمندی هایی را فراهم می سازد که در ارزشیابی های یکنواخت کمتر نمایان می شوند. یافته های حاصل از بررسی منابع بیانگر آن است که ارزشیابی تشخیصی و تکوینی، مشاهده هدفمند، تکالیف متنوع، بازخورد فردی و فرصت های یادگیری اکتشافی می توانند به آشکارسازی و رشد این توانمندی ها کمک کنند. همچنین شایستگی حرفه ای معلمان، حمایت خانواده، انعطاف برنامه درسی و دسترسی عادلانه به امکانات آموزشی از شرایط اثرگذاری این رویکرد به شمار می روند. در مقابل، برچسب زنی زودهنگام، اتکای افراطی به ابزارهای هوشمند و نادیده گرفتن بافت اجتماعی یادگیری ممکن است فرصت های رشد را محدود سازند. بر این اساس، شخصی سازی زمانی به پرورش پایدار استعدادها می انجامد که با قضاوت حرفه ای معلم، ارزشیابی مستمر و رعایت عدالت آموزشی همراه باشد.

کلیدواژه ها:

آموزش شخصی سازی شده ، استعداد ، تفاوت های فردی ، یادگیری فردمحور ، پرورش استعداد ، ارزشیابی تکوینی