تاثیر سبک تعامل معلمان بر شکل گیری هویت تحصیلی دانش آموزان

این مقاله به بررسی تاثیر سبک تعامل معلمان بر شکل گیری هویت تحصیلی دانش آموزان و تبیین سازوکارهای ارتباطی، روان شناختی و اجتماعی موثر بر آن می پردازد. هدف اصلی، روشن ساختن نقش الگوهای تعامل حمایتگرانه، مشارکتی، اقتدارگرایانه و کنترل گرانه در برداشت دانش آموزان از توانمندی، تعلق مدرسه ای، استقلال در یادگیری و جایگاه خود به عنوان یادگیرنده است. روش تحقیق به صورت توصیفی تحلیلی و مبتنی بر مطالعات کتابخانه ای و بررسی مقالات علمی معتبر انجام شده است. یافته های حاصل از تحلیل منابع نشان می دهد که تعامل مبتنی بر احترام متقابل، گفت وگو، بازخورد سازنده، عدالت آموزشی و حمایت عاطفی، زمینه تقویت خودباوری، احساس شایستگی و تعهد به فعالیت های تحصیلی را فراهم می کند. در مقابل، رفتارهای تحقیرآمیز، برچسب زنی، مقایسه مستمر و کنترل افراطی می توانند احساس بی کفایتی، فاصله گیری از مدرسه و شکل گیری هویت تحصیلی آسیب پذیر را تشدید کنند. همچنین، اثر تعامل معلم بر هویت تحصیلی از طریق احساس امنیت روانی، ادراک پذیرش اجتماعی و امکان تجربه عاملیت در کلاس انتقال می یابد و با شرایط فردی دانش آموز و فرهنگ مدرسه ارتباط دارد. تداوم تعاملات، تصویر دانش آموز از آینده و پایداری او در مواجهه با دشواری ها را متاثر می سازد. بر این اساس، بهبود مهارت های ارتباطی معلمان، بازنگری در شیوه های بازخورد و گسترش فرصت های مشارکت دانش آموزان، از الزامات پرورش هویت تحصیلی مثبت و پایدار است.

کلیدواژه ها:

سبک تعامل معلمان ، هویت تحصیلی ، خودپنداره ، روابط معلم و دانش آموز ، تعلق مدرسه ای ، عاملیت تحصیلی